Boulahrouz krijgt steeds wonderlijker loopbaan

Geblesseerd, opgeroepen, afgevallen, basisspeler: verdediger kent hectische maanden...

De sport herbergt prachtige verhalen over heroïek, teleurstelling, neergang en wederopstanding. Een merkwaardige kettingreactie van gebeurtenissen bracht Khalid Boulahrouz in de basisploeg van het Nederlands elftal, tijdens de nu al legendarische wedstrijd tegen wereldkampioen Italië.

Pas ’s nachts, in het hotel, na de zege, liet Boulahrouz (26) alles bezinken. Even liggen. Genieten. Nadenken. Moeder en vrouw bellen. Flarden uit het verleden schoten door zijn hoofd. ‘Ik denk dat jullie niet weten hoe blij ik was dat ik weer kon trainen zonder pijn.’

En nu ligt het shirt van Pirlo al in de koffer. Geruild.

Als hij het gevoel krijgt dat zijn gehoor hem niet enthousiast genoeg vindt klinken, zegt hij: ‘Misschien vinden jullie dat ik praat alsof het de normaalste zaak van de wereld is, maar waarschijnlijk besef ik pas na het EK hoe het allemaal is gelopen.’

Meer over Euro 2008:
EK-site - Nieuws, achtergronden, cijfers en weblogs
Webmagazine - Interactieve special
EK-pool - Voorspel de uitslagen
EK-quiz - Test uw kennis

]]>Pakweg een half jaar geleden dacht hij nooit aan Euro 2008. Hij was geblesseerd. De dokter van zijn club Sevilla kon niets vinden. Maar hij voelde stekende pijn. Op 13 november 2007, tegen Denia, een nietige tegenstander in het bekertoernooi, speelde hij zijn laatste 90 minuten.

En maandag was hij dus basisspeler in Oranje, omdat Ooijer in het centrum nodig was en bondscoach Van Basten in hem de ideale rechtsback zag. Snel, hard. Risicoloos. De bal ging huizenhoog de tribune in, als het moest.

Het applaus daalde op zijn brede schouders, toen hij in de slotfase werd vervangen. ‘Het pijpje raakte leeg. Op een gegeven moment komt de man met de hamer even langs. Ik had gezegd dat ik nog wel even kon doorgaan, maar de bondscoach wilde geen risico nemen.’

Toen de blessure eerder dit jaar niet werd onderkend, vertrok hij naar Nederland. Het kon hem niet meer schelen wat ze bij Sevilla zeiden.

Ze vonden een scheurtje in de lies. Hoezo simuleren? ‘Ik kon geen bal trappen, ik kon helemaal niets. Als ik me omdraaide in mijn slaap, deed het pijn. En dan ben je nog verhuurd ook door Chelsea. Je bent niet echt van Sevilla. Dan krijg je verwijten over je heen gestrooid die ik persoonlijk niet kan begrijpen.’

Geduld hield hem overeind. ‘Het werd iets makkelijker toen ik wist wat ik mankeerde en in Nederland revalideerde.’

Niet het EK, maar pijnvrij leven was het doel. ‘Zodat ik weer lekker kon trainen, een balletje kon trappen zonder pijn, zonder na te denken.’

Van Basten riep hem vlak voor het begin van de voorbereiding verrassend op als extra verdediger, omdat Ooijer en Melchiot allebei pijntjes voelden. De afspraak was dat Boulahrouz weer zou vertrekken als de anderen fit waren. ‘Ik zag elke training als een wedstrijd.’

Toen hij desondanks de laatste afvaller bleek, verliet hij onder applaus van zijn collega’s de eetzaal in Hoenderloo. Hij huilde. Een paar dagen later mocht hij terugkeren, nadat Babel zijn enkelbanden had gescheurd. ‘Ik kan hier blij doen, maar het is vervelend voor Ryan. Ik had mijn rentree in de selectie liever zelf afgedwongen.’

De rest is geschiedenis. Op maandag 9 juni vond Khalid Boulahrouz uit Maassluis zich terug in de basisploeg van Oranje. ‘Ik heb gewoon gezegd dat ik klaar was, dat hij me kon gebruiken. Of het nou vijf minuten was of tien. Ik voelde geen twijfels. Je hoeft mij nooit op te peppen voor een wedstrijd. Je houdt van voetbal om wedstrijden te spelen.’

Zo is een nieuw hoofdstuk geschreven in een wonderlijke loopbaan. Bijna verdwenen uit het betaald voetbal, opgepikt door RKC, gegroeid onder voetbalvader Martin Jol, transfer naar Hamburger SV, debuteren in Oranje. En dan de ongelukkiger jaren bij Chelsea en Sevilla.

Zijn 23ste interland was een onverwacht cadeautje, dat nog mooier was toen het eenmaal was uitgepakt. ‘Voor mij is voetbal een momentensport. Italië is wereldkampioen, maar hoe lang is dat geleden? Ik was meer bezig met Italië dan met de wereldkampioen.’

Hij wenst een ander einde dan tijdens het WK, toen hij met de rode kaart werd weggestuurd uit de schoppartij tegen Portugal en Cristiano Ronaldo blesseerde. Even is hij boos, als een vraag de suggestie wekt van opzet. ‘Die vraag is bullshit.’

‘Ik wilde een tactische overtreding maken, door hem over mijn bovenbeen te laten vallen. Maar ik wist niet dat hij de bal halfhoog wilde meenemen, dus zijn been kwam tegen mijn schoen aan. Ik ben geen speler die anderen uit de wedstrijd schopt. Ik wil ze gewoon fair uit de wedstrijd spelen. Ik ben geen Materazzi ofzo.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden