Borsthaar

Het gelijk van Bush, Wilders in gezinsverpakking en grote en kleine kabouters.

'Hij kan goed klussen en doet dat graag.' Elsevier stortte zich op minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem en schetst een keurig (en omvangrijk) portret van een keurige, kundige man.


Pittige details uit zijn verleden ontbreken, jammer genoeg. We moeten het doen met de onthulling dat Dijsselbloem een groot fan was van Drs. P. en ooit met ontbloot bovenlijf optrad tijdens een kerstdiner van de PvdA-fractie. 'Veel indruk maakte Dijsselbloems enorme hoeveelheid borsthaar, herinnert Wouter Bos zich.'


Elsevier heeft een restyling achter de rug. Hoofdredacteur Arendo Joustra citeert de Prins van Lampedusa uit De Tijgerkat: 'Teneinde hetzelfde te blijven, moet je soms vernieuwen.' Veranderen doet het blad mondjesmaat, zoals Joustra bevestigt. Bij zijn stukjes stond tien jaar lang dezelfde foto.


De Groene Amsterdammer is in vorm, met verhalen over het nieuwe Europese nationalisme, het 'metamodernisme' en tv-series. Verder leren we dat in 1913 Stalin, Tito en Hitler in Wenen woonden. Het was natuurlijk toeval, schrijft De Groene. Maar toch.


'Want is het wel toeval dat die drie jongemannen in de Weense smeltkroes later ieder op zijn eigen manier een politieke oplossing voor de veelvolkenkwestie zouden zoeken? En dat ze ieder op zijn eigen manier zouden falen, ten koste van miljoenen doden?'


De 'veelvolkenkwestie' komt ook aan de orde in een uitzichtloze reportage uit de grensstreek van Syrië en Irak. Een jonge Irakese leraar zegt: 'Het geweld is overal. Het geweld komt van gewapende groepen, de regering, van alle kanten. Nu denk ik: Bush had gelijk toen hij ons de as van het kwaad noemde, we zijn het kwaad.'


Het zal toeval zijn, maar de covers van Vrij Nederland en het Amerikaanse Time zijn bijna identiek. Op beide covers staat president Obama er letterlijk alleen voor. VN zette er de tekst 'Eenzame strijder' bij, Time koos voor 'The unhappy warrior'.


Pieter Waterdrinker schreef een portret over 'Poetins nachtmerrie', kandidaat-burgemeester (van Moskou) Aleksei Navalny. Hij is jong, heeft een goeie kop, hij is moedig en hij is behoorlijk xenofoob.


Waterdrinker omschrijft hem op grond van eigen ervaringen als 'nogal eendimensionaal'. Het eindoordeel: 'De xenofobe taal die populist Navalny drie keer per dag - onder het mom van een beter leven - in de Moskouse meute uitslaat, maakt hem tot een soort Russische Wilders in sympathieke gezinsverpakking. Niet een Wilders light, maar een Wilders strong'.


Aanzienlijk minder kritisch is het portret van Paul Sebes en diens literaire agentschap. Ook Eric André de la Porte, een voormalige hoogleraar, krijgt een milde behandeling. Hij vertelt gedetailleerd over kabouters. Er woonde er ooit een bij hem in, Jodokus.


Wat blijkt? Nederlandse kabouters zijn veel groter dan Spaanse. En vergeet de puntmuts en de baard. 'Het zijn ijlere wezens die wij pas opmerken als zij zich verdichten, dat wil zeggen: dichter bij de aardtrillingen komen waar wij mensen leven.' Paul Onkenhout


Elke donderdag Wat is lezenswaardig deze week?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden