Born to Run

Ik herinner me nog dat ik het nummer voor het eerst hoorde. We zaten op de trappen van de schuilkelder die ingericht was als disco, Dave en ik....

Dave had uit New Haven, Connecticut, een cassetterecorder en allerlei bandjes meegenomen, die we te pas en te onpas beluisterden. Ook op die vrijdagavond. In mijn herinnering hadden we de sjabbesmaaltijd in de grote eetzaal al achter de rug en zaten we te wachten of er die avond nog iets spannends zou gebeuren.

'Luister hier eens naar', zei Dave, 'dit is een van mijn favoriete platen.' Ik zie nog de betonnen platen die als dominostenen achter elkaar gelegd waren om looppaden te creëren tussen de grasvelden en de bloemperken. Als ik eroverheen rende, ketsten mijn blote voetzolen er hard tegenaan. 's Zomers werd het beton gloeiend heet. Er zal vast ook wel een krekel in een bosje hebben getjirpt. Dat weet ik niet meer. Dave zette Born to Run op, van Bruce Springsteen.

Het nummer en de gelijknamige elpee had ik kunnen kennen, want de plaat was al een aantal jaren oud. Springsteen was in 1981 al niet eens meer de jongen van enkel dit nummer. Maar in Hilversum luisterde in die tijd niemand naar Bruce Springsteen. Het was jazzrock wat de klok sloeg bij ons op school. Je moest George Benson goed vinden, en Al Jarreau. Op schoolfeesten werd Casey and the Sunshine Band gedraaid. Ik luisterde onder leiding van Dave naar Born to Run en de bliksem sloeg in. Nooit heb ik sindsdien zulke prachtige muziek gehoord. Dat wil zeggen: natuurlijk wel, maar niet met zo'n intensiteit en zo'n compleet begrip van de tekst en wat de zanger wilde beweren. In de korte tijd dat mijn relatie met deze Dave duurde, luisterde ik naar al zijn muziek. Heart of stone van Neil Young herinner ik me, The Talking Heads. Ook mooi, maar niet zo eigen als Born to Run. Want Geboren Om Te Vluchten - dat ben ik. Het is mijn volkslied.

Twintig jaar later. Dave is ergens, vermoedelijk in Amerika. We hebben geen contact gehouden, maar ik weet dat ik hem ooit nog eens zal tegenkomen en hem zal herkennen aan zijn mooie ogen. Ik luister nog steeds naar Born to Run. Het staat op alle bandjes die ik in de loop der jaren voor mezelf heb opgenomen. Jarenlang heb ik gezocht naar een man die ook vindt dat Born to Run over hem gaat. Dat ben ik, dat wil zeggen... dat zijn wij. Maar geen enkele grote liefde heeft dat tot dusver van zichzelf gezegd. Ze waren niet zo vluchterig en wilden toch liever de hele avond in het café staan bij hun vaste vriendenclubje, of bij hun echtgenote blijven, of weet ik veel.

En ik ontdek na al die tijd een nieuwe regel in de tekst. Jarenlang heb ik automatisch geluisterd naar de highways en de motoren, We gotta get out while we're young, dat me nu pas opvalt dat Bruce ook iets anders zingt. I'll love you with all the madness in my soul. En ook nu verwoordt hij in een enkele volzin hoe het bij mij zit.

I'll love you with all the madness in my soul. Precies zo hield ik van mijn grote liefde. En er zit een boel gekte in die ziel van mij. In de zijne ook trouwens. Als ik ooit nog met hem trouw, laat ik Bruce' tekst op de trouwkaart drukken. Hij zal het ermee eens zijn, en fuck iedereen die er iets op aan te merken heeft. Ik kan het rustig zeggen, want het zal toch niet gebeuren. Want de drang om weg te vluchten, was tot dusver sterker.

Aju, zeg ik. Donder maar op. Wij hadden samen kunnen vliegen, als een koppel arenden hadden we ons hoog boven de wereld kunnen verheffen en ons kunnen laten meevoeren op de wind. Maar kennelijk sjouw je liever als een groot dik varken door de modder. En een varken, beste jongen, een varken is niet kosjer. Dus jou hoef ik niet langer.

Ik gooi een vol notitieboekje in de tas met de oude kranten. Op de eerste pagina's staan aantekeningen in zijn handschrift. Als een relikwie heb ik het bewaard, ook toen ik elke pagina had volgeschreven, gebruikte ik het nog en priegelde ik in de marges. Het valt uit mijn hand voor ik me bewust realiseer wat ik weggooi. Ik ben immers Born to Run.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden