Boom omhelst beeld op Wageningse berg

Beelden op de Berg 9 – Exoten..

wageningen Je moet het de organisatie nageven: het getuigt van lef om tegelijk met Sonsbeek 8 in Arnhem ongeveer 15 kilometer verderop een sculptuurexpositie te organiseren.

In vergelijking met Anna Tilroe’s prestigieuze beeldenmanifestatie is de negende editie van Beelden op de Berg – in het Belmonte Arboretum op de Wageningse Berg – verfrissend eenvoudig. Niks geen zware thematiek, mediaspektakel of maatschappelijke visie, gewoon sculptuur in een prachtig landelijk gelegen park. Een verademing.

Hoewel curator Kim Knoppers niet al te veel gewicht aan de expositie wilde hangen, heeft de titel Exoten (letterlijk: uit het buitenland afkomstige bomen die een plek zoeken tussen planten van eigen bodem) toch een maatschappelijke bijklank. Neem een voorbeeld aan de natuur, zo lijkt Knoppers te willen zeggen. In het Belmonte Arboretum integreren exotische bomen en planten uitstekend met de inheemse flora en fauna. Gaan kunst, in deze omgeving een exoot, en natuur ook goed samen?

In veel gevallen wel. De negen internationale kunstenaars van wie werk is te zien voelen de poëtische, landelijke sfeer van het park goed aan. De meeste indruk maken de sculpturen van Maartje Korstanje en Ronald van der Meijs. Korstanje (Goes, 1982), in 2007 genomineerd voor de Prix de Rome, maakte de afgelopen jaren furore met beelden van wegwerpmaterialen als karton en PU-schuim, die het midden houden tussen plant en dier. In het Arboretum hing ze een soort bij/boomwortelsculptuur tussen de bomen op een hoog gelegen punt aan de rand van het park. Ietwat dreigend kijkt het beeld over het dal uit.

Ronald van der Meijs (Tilburg, 1968), die de relatie tussen mens en natuur en technologie onderzoekt, maakte voor Beelden op de Berg een installatie gebaseerd op de exotische rebab. Dat is een snaarinstrument dat via India, Perzië en het Midden-Oosten in Europa terechtkwam en wordt gezien als voorloper van de huidige viool. Negen stuks, die wel wat lijken op zaden van de Springbalsemien, werden met touwen bevestigd aan berkenbomen. Als de wind hard genoeg waait, bewegen de strijkstokken zachtjes over de snaren. Een fijne, poëtische installatie waarin natuur en techniek samen muziek maken. Het ritme van het beeld komt, net als bij de sculptuur van Maartje Korstanje, overeen met het ritme van de bezoeker en dat van het woud. Kunst is op de Wageningse berg geen indringer, het park verwelkomt de verloren dochter met open armen. De maatschappij kan nog wat leren van zo’n prachtig voorbeeld van integratie.

Lennard Dost

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden