Boogerds opvolger: Fries met een leeuwenhart

Zoals Erik Breukink in de Tour van 1996 over debutant Michael Boogerd waakte, zo wijst Boogerd deze dagen Pieter Weening de weg....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

Hij zou hem willen behoeden voor de fouten die hij zelf heeft gemaakt, hem alle deuren wijzen die zich zullen openen en hem vooral beschermen tegen de mensen die het slecht menen. Michael Boogerd wist wel dat het niet kon, iedere renner moest zijn eigen intuïtie kunnen volgen en zelf het hoofd een paar keer stoten om te groeien. Maar het kon toch geen kwaad als iemand een beetje over Pieter Weening zou waken?

Bijna vaderlijk bijna sprak hij zondagochtend bij de start over zijn 24-jarige ploeggenoot. En eigenlijk voelde de 33-jarige renner het ook wel een beetje zo. ‘Ik heb wel vijftien keer via onze communicatie tegen hem gezegd: en nu alles hè, alles hè, alles hè. Ik zorg er hier wel voor dat je wegblijft!,’ vertelde Boogerd, die in de achtervolgende groep de vlucht van zijn ploegmaat beschermde. Het kwam hem op een uitbrander van Bobby Julich (CSC) te staan, maar het deerde de Hagenaar nauwelijks.

Bijna een jaar deelt hij tijdens de koersen een kamer met Weening en dat heeft hem gesterkt in zijn overtuiging. In hem ziet Boogerd zijn opvolger. Meer nog dan in Thomas Dekker. Omdat hij Weening een betere klassementsrenner vindt. Maar vooral omdat de Fries over een leeuwenhart beschikt. ‘Net als ik.’

De achtste etappe voelde als een déjà vu, alleen de rolverdeling was anders geweest dan negen jaar geleden. Toen Frans Maassen voorbij reed om plaats te nemen achter de kopgroep waarin Weening een plaats had gevonden, had Boogerd naar zijn ploegleider geroepen: ‘Zeg maar tegen Pieter dat ik ook 24 jaar was toen ik een rit won!’

In 1996 was hij in de Tour zelf dat onbekende rennertje dat er ineens vanuit het niets stond en wees Breukink hem de weg. Nu was hij zelf de mentor en luisterde Weening ademloos naar de adviezen die hij gaf. Het talent geloofde hem op zijn woord, ook zaterdagmiddag.

Als de tweevoudige etappewinnaar in de Tour zei dat hij had gewonnen, dan moest het wel waar zijn. Vier renners uit zijn ploeg konden vertellen wat het betekende om een rit te winnen in het grootste wielerspektakel ter wereld, maar niemand kon zich zo goed in zijn situatie verplaatsen dan hij.

Boogerd had Melchor Mauri zo weer voor zich gezien. Hij hoorde Theo de Rooij en Adri van Houwelingen weer roepen dat hij zich rustig moest houden en dat hij moest gokken. De debutant had er destijds in de straten van Aix-les-Bains het zijne van gedacht. In de Tour ging hij zichzelf toch niet sparen.

Het is wat hem zo aanspreekt in Weening. In Luik-Bastenaken-Luik had hij bij hem al dezelfde jeugdige overmoed teruggezien zoals hij die in zijn eerste jaren tentoon had gespreid. Weening rekende niet, die wilde vooraan meedoen en zich daar volledig leeg rijden. Zijn zege in Gerardmer was daarvan het beste bewijs.

Boogerd: ‘Ik vind de manier waarop hij wint daarom nog veelzeggender dan het feit dát hij wint. Het is niet zo dat hij een kwartier cadeau heeft gekregen van het peloton. Hij demarreert en rijdt op een klim gewoon bij Flecha weg. Dan moet je wel kloten hebben.’

Hij is bezig aan zijn tiende Tour de France en in een periode van zijn carrière terechtgekomen dat hij met weemoed terugkijkt op zijn eerste jaren als prof. Het is de aanstormende jeugd die dat gevoel in hem oproept. Hij hoeft de last van de ploeg niet meer te dragen. Boogerd was zaterdag en zondag de luxe knecht, zonder morren.

Hij had zaterdagavond lang met Weening gesproken. ‘Ik heb hem proberen uit te leggen wat er op hem af gaat komen, waar hij op moet letten, wat hij vooral niet moet doen. Hij moet zich in de criteriums bijvoorbeeld niet laten afschepen met een fooi. Hij is een jonge Nederlandse renner die een Touretappe heeft gewonnen, die zijn populair. Breukink heeft dat in 1996 ook tegen mij gezegd.’

Maar het belangrijkste advies dat Boogerd zijn beoogde opvolger mee gaf, was zoveel mogelijk van het moment te genieten. ‘Je realiseert je dat op het moment zelf niet, maar dit komt nooit meer terug. Hij wint misschien nog wel eens een Touretappe, maar dan zal het anders zijn. Zo mooi als nu wordt het nooit meer.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden