Boogerd: 'Overtreffende trap van mooi'

De grimas van pijn op het gezicht van Michael Boogerd maakte vierhonderd meter voor de streep al plaats voor een brede lach....

Als kleine jongen, toen hij nog rennertje speelde, droomde Boogerd al van een eenzame tocht over de bergen. Maar dat hij in werkelijkheid een Tour-etappe zou winnen door in een solo drie Alpencols te bedwingen? De dertigjarige Rabobank-renner hield het niet voor mogelijk. Hij reed slechts één keer eerder alleen tientallen kilometers op kop. Als amateur. 'Ik dacht: dit doe ik nooit meer.'

Boogerd had geen lange solo in gedachten toen hij vroeg in de koninginnerit demarreerde. De Rabo-renner, die zich bevrijd voelt van druk sinds zijn ploeg de Amerikaan Levi Leipheimer voor het algemeen klassement heeft aangetrokken, wilde slechts een kans wagen.

Hij voelde zich al sterk in de ritten naar Mont Ventoux en Les-Deux-Alpes, maar miste zoals vaker dit jaar het geluk mee te zitten met de juiste ontsnapping.

Zijn eerste poging mislukte. Zijn tweede demarrage bracht hem alleen over de Col du Telegraphe. In de afdaling kreeg hij kortstondig gezelschap van een groepje dat hem bijhield tot de voet van zijn favoriete berg, de Col de la Madeleine.

Aan een overwinning durfde Boogerd toen nog lang niet te denken. 'Zoiets plan je niet, het overkomt je.' Gert-Jan Theunisse was in 1989 de laatste Nederlander die een bergrit won in de Tour, naar Alpe d'Huez.

Vooral de beklimming van de laatste col, La Plagne, omschreef Boogerd als een helletocht. Terwijl de Spanjaard Carlos Sastre en later Lance Armstrong de achtervolging inzetten, voelde hij kramp tot in zijn vingers. Hij besefte pas dat zijn tweede Tourzege hem niet kon ontgaan toen hij drie kilometer voor de streep nog twee minuten voorsprong had.

'Gewoonlijk kijk ik in de laatste kilometer honderdduizend keer om', zei Boogerd, die bij zijn debuut in 1996 zijn eerste etappe won. 'Nu viel dat wel mee. Ik wilde er zeker van zijn dat Armstrong of Sastre me niet zou inhalen. Ik wilde ervan genieten.'

Op de finish kuste Boogerd het medaillon dat om zijn nek hangt, als stil teken van dank aan zijn echtgenote en ouders die voor het eerst niet in de Tour aanwezig zijn. Aan de ketting zit behalve de melktandjes van hem en zijn vrouw een verzilverd klavertje vier. Dat kreeg hij van zijn moeder na zijn eerste Tourzege.

'Mijn familie heeft veel over voor het wielrennen', zei Boogerd. 'Dan is het des te mooier dat je zo'n zege behaalt. Dit gaat de mooiste overwinning uit mijn wielercarrière zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden