Boogerd krijgt vleugels op het dak van de Tour

'Wij rijden voor de grote prijs', zegt US Postal-ploegleider Johan Bruyneel woensdag op La Plagne. De woorden van de Belg gaan vergezeld van een veelbetekenende knipoog....

In een passend decor - La Plagne ligt op grote hoogte, het rennershotel van US Postal (ook de Rabo-ploeg verblijft er) kijkt op het dorp neer - beschouwt Bruyneel de verdeel-en-heers-tactiek van zijn kopman.

'Wat heet verdeel-en-heers? Wij rijden niet voor het ploegenklassement, zoals de renners van ONCE. Lance heeft drie dagzeges binnen. Da's niet niks.' En na de koninginnenrit met drie cols van de buitencategorie ligt - ongelukken daargelaten - de grote trofee voor het grijpen.

Boogerd is, zegt Bruyneel, 'een sympathieke renner'. Iemand die zich niet verstopt, die leeft voor zijn vak. Zoals hij in bredere zin complimenteus is voor de hele Rabo-ploeg. 'Maar de meest positieve verrassing vind ik toch wel Rumsas.'

Het kan geen kwaad in het peloton vrienden te hebben. De Rabo's hebben zich de laatste dagen zeker niet ongeliefd gemaakt bij de ploeg van US Postal. In de etappe naar de Mont Ventoux hielp de ploeg mee met tempo-rijden, dinsdag reed Boogerd in de slotbeklimming naar Les-Deux-Alpes langdurig op kop van het groepje-Armstrong.

De formidabele aanval van Michael Boogerd in de koninginnenrit van de 89ste Tour de France - voor het eerst sinds 1989 (Gert-Jan Theunisse, Alpe d'Huez) won een Nederlander weer een bergrit - wordt op La Plagne ook door de US Postals geprezen. Bruyneel: 'Bij de voet van de laatste klim wist ik zeker dat Michael Boogerd zou winnen. Aan de tijdsverschillen met de eerste achtervolgers kon je zien dat hij niet écht verzwakte.'

Voordien heeft Boogerd al lang aangetoond dat hij snode plannen heeft. Op 'het dak van de Tour', de Galibier (de berg waar ook Theunisse op 19 juli 1989 in gezelschap van Vona en Biondi zijn aanval inzette) voert hij een eerste tempoversneling door. Als die niet lonend blijkt volgt even later op de Col du Télégraphe een tweede. De beslissende en winnende versnelling volgt op de Madeleine, zijn 'lievelingsberg'.

Bijna tachtig kilometer rijdt de dertigjarige Hagenaar alleen vooruit. In de wetenschap dat hem in de klim naar La Plagne nog achttien helse kilometers wachten. Het koersverloop vertoont gelijkenissen met de aanval van Laurent Jalabert in de eerste Pyreneeën-rit maar er is één verschil. Bij Boogerd blijft een dramatische instorting uit.

Een complimenteuze Bruyneel: 'Een heel sterk nummertje van Boogerd.'

Vier kilometer onder de top, de solist Boogerd is dan precies een kilometer verderop, laat Lance Armstrong zien dat ook hij (zijn zoveelste) sterke dag heeft. Hij springt weg uit een groepje van zes, waarin ook Rabo-kopman Leipheimer een plaatsje heeft gevonden, en zet nog eens extra aan. De eerder ontvluchte Spanjaard Sastre wordt door Armstrong nog wel bijgehaald, Boogerd blijft ruim buiten bereik.

Nadat ook de aanstaande viervoudig Tourwinnaar in het snel afkoelende ski-dorp warme woorden heeft gesproken over de etappewinnaar gaan de gedachten terug naar zondag 7 juli, de dag van de eerste Touretappe. Op die dag kreeg het peloton een eerste, bepaald venijnig klimmetje te verwerken. Boogerd zette er aan, Armstrong sprong in het wiel.

Menig Tour de France-volger bracht die actie in verband met de Amstel Gold Race van 1999. In die koers domineerden de renners van Rabo (Markus Zberg had de beste papieren) totdat het noodlot toesloeg. Plotsklaps vond Boogerd zich alleen met Armstrong voorop in de race. 'Stalorders' bepaalden dat hij - zeer tegen zijn natuur in - niet mocht meewerken in de vlucht. Met miniem verschil won Michael Boogerd de sprint.

Dikwijls is nadien gesuggereerd dat Armstrong nog wel een rekening te vereffenen had. Onzin, zei de US Postal-kopman nog onlangs tijdens de Dauphiné Libéré. 'Ik respecteer Michael Boogerd. Hij voerde gewoon een tactiek uit.'

Tactisch rijden, gecontroleerd én dwingend doet Lance Armstrong zelf deze Tour dag-in-dag-uit. Zijn rivalen leggen zich ook woensdag bij zijn heerschappij neer. Een kleine demonstratie acht de Amerikaan niettemin noodzakelijk. Als hij op vier kilometer van de top eventjes zwaarder schakelt en een aanval plaatst is er niemand die hem kan volgen.

Ploegleider Bruyneel: 'We lazen steeds maar dat Roberto Heras de sterkste klimmer van de Tour is en dat het zo jammer is dat hij in dienst van Lance moet rijden. Onzin. Lance heeft al zijn Tours bergop gewonnen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden