Boogerd bekent, maar wat precies?

Michael Boogerd kan weer gewoon de straat op. Althans, dat wenst hij vurig. Woensdag biechtte hij op tijdens zijn wielercarrière verboden middelen te hebben gebruikt. Het was een langverwachte en geregisseerde bekentenis, die in vergelijking met die van Lance Armstrong nog ongemakkelijker aanvoelde.

AMSTERDAM - Boogerd (40) deed zijn verhaal overduidelijk met tegenzin. Hij werd naar eigen zeggen opgejaagd door het publiek en de media en zei zich een 'nationale schietschijf' gevoeld te hebben. 'Overal doken er maar verhalen op en het werd maar erger en erger. Voor mij is het nu: tot hier en niet verder.'

Maar het zijn vooral de dopingbekentenissen van Thomas Dekker en Michael Rasmussen die een langer stilzwijgen voor hem onmogelijk maakten. Het was nu vrijwillig zijn verhaal doen, of door zijn ex-collega's via de Dopingautoriteit ontmaskerd worden. Uiteindelijk verkoos hij zijn eigen waarheid te vertellen.

Wat Boogerd beoogde met zijn verhaal? Weinig, hij zei alleen maar naar rust te verlangen. De illusie dat hij met zijn biecht kon bijdragen aan een betere wielersport, koesterde hij niet. Niemand in zijn omgeving had hem antwoord kunnen geven op de vraag wat die bijdrage dan zou zijn. Daarom ook had hij lang gezwegen en was hij liever collectief naar voren gestapt.

Boogerd was woensdagavond in een televisie-interview van anderhalf uur, dat door de NOS was teruggebracht tot net geen dertig minuten, weinig spraakzaam. Angst en voorzichtigheid voerden de boventoon, net als bijna twee maanden geleden bij Armstrong, die zich inmiddels voor een lange juridische strijd gesteld ziet met tal van gedupeerde partijen.

'Ik heb epo, cortisonen gebruikt en de laatste jaren van mijn carrière ook aan bloedtransfusies gedaan', vertelde Boogerd over de manier waarop hij zich had geprepareerd. 'Ik ben naar Wenen gevlogen. Ik liet bloed afnemen met het doel het later weer in te brengen. Punt.'

Acht renners uit de Rabobank-ploeg hebben het gebruik van verboden middelen inmiddels bekend, maar volgens de bekendste van allemaal was er geen sprake van structureel dopegebuik in de ploeg. En ploegarts Geert Leinders moest niet worden gezien als een kwade genius.

Boogerd wenste geen namen te noemen, geen hoeveelheden en liever ook geen data, ook niet bij de officiële instanties en ook niet als hem dat strafvermindering oplevert. Zijn bekentenis kwam er niet vrijwillig, zo veel werd ook wel duidelijk uit zijn afgemeten antwoorden.

Uiteindelijk vertelde hij dat zijn eerste ritzege in de Tour (1996) in Aix-les-Bains tot stand was gekomen zonder het gebruik van stimulerende middelen, maar zijn tweede op La Plagne (2002) niet. Ook de zege in de Amstel Gold Race (1999) is besmet. Veelzeggend genoeg was de nummer twee destijds Lance Armstrong.

Bang voor de dopingcontroles was hij nooit. 'Ik had het gevoel dat ik het op een veilige manier deed.' Op de vraag wat dat betekende, bleef hij het antwoord wederom schuldig. Wel bekende hij bang geweest te zijn dat het verkeerd kon gaan. 'Maar ik heb geen grote risico's genomen, ik heb altijd geprobeerd het te minimaliseren en niet te denken dat het allemaal normaal was wat we allemaal deden.'

In zijn ogen kon hij als wielrenner gewoon niet anders. Hij deed er alles voor en toch werd hij aan alle kanten voorbij gefietst. 'Ik reed gewoon voor lul.' Om vervolgens door het slijk gehaald te worden door de media. 'Dan moet je sterk in de schoenen staan, een echte moraalridder, om te zeggen: 'nee, daar begin ik niet aan'. Ik wilde gewoon meedoen in de top.' Boogerd stelde er nu spijt van te hebben dat hij de dopingcultuur in stand heeft gehouden. Hij zei ook liever in een ander tijdperk renner te zijn geweest. De vraag welk tijdperk van de door dopingschandalen overschaduwde wielersport hij verkoos, bleef onbeantwoord.

BIJ TUCHTZAAK ZAL BLIJKEN OF HIJ ZIJN TITELS KWIJTRAAKT

Van alle gevolgen die de bekentenis van Michael Boogerd kan hebben, is er één zeker: er zal een tuchtzaak worden begonnen tegen de voormalige kopman van de Raboploeg. Pas daar zal blijken of Boogerd zijn overwinningen moet inleveren en of hij het verdiende prijzengeld moet terugbetalen.

Dat stelt hoogleraar sport en recht Marjan Olfers aan de Vrije Universiteit. 'Het kan zijn dat hij straks gestript wordt van al zijn titels. En daarnaast is er misschien een sponsor of een organisator die zijn geld gaat terugeisen. Maar dat weten we nu nog niet. Bij Armstrong zag je ook: de echte consequenties openbaren zich pas in de nasleep van de bekentenis.'

Tijdens de tuchtzaak, bij de Nederlandse (KNWU) of internationale wielerunie (UCI), wordt tevens bepaald hoe lang de schorsing is die Boogerd krijgt opgelegd. Voor een eerste dopingovertreding is de straf doorgaans twee jaar, maar vanwege verzachtende of verzwarende omstandigheden kan hier volgens Olfers van worden afgeweken.

Eenmaal geschorst, mag Boogerd in geen enkele sport een officiële functie bekleden, zegt Herman Ram, directeur van de Dopingautoriteit.

Van Boogerd is bekend dat hij ploegmaats in contact bracht met Stefan Matschiner, de schakel tussen topatleten en de Weense bloedbank Humanplasma, waar hij zelf ook klant was.

Op die manier werden ook Denis Mentsjov, Michael Rasmussen en Thomas Dekker klant in Oostenrijk.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden