Boobiepower!

Boobies zijn machtig aantrekkelijk. Het was een slimme carrièremove van Eva Jinek, toen ze nog het middagnieuws las, om haar blooperfilmpje if you got it flaunt it de wereld in te slingeren. Sindsdien is zij op ons aller netvlies. Angela Merkel droeg ooit een diep uitgesneden jurk die haar imponerende monumentale voorgevel blootgaf: meteen wereldnieuws.


Bij de moedige borsten van Angelina Jolie slikten wij onlangs allemaal een brok in onze keel weg. 'Ik ben mijn borsten' meldt een uitdagende Simone van Saarloos op de cover van Vrij Nederland. Ik gooide 'm meteen in het boodschappenkarretje. Mijn nieuwsgierigheid werd meteen geprikkeld. O hemel, zit ze bij Femen?


Ik ben in principe van het leef en laat leven-feminisme, als dat nog mag. Golddiggende bimbo of drs. deeltijdcupcake, hoofddoek, topvrouw, tomboy of tuinbroek, het is mij om het even als je maar geen zeurmuts bent. Maar op toplessfeminisme heb ik het niet zo. Ik snap er gewoon de ballen van. Vooral nu pinnige gelijkhebfeministen zoals Elma Drayer er ook al mee dwepen.


Soms verdenk ik Femen ervan om net als een modellenbureau te selecteren aan de poort. 90, 60, 90, check! Weelderige blonde hippielokken? Check! En is een Femen-actie echt een straf? Aangevallen worden door elfachtige blote meisjes die schuttingtaal als 'Fuck Berlusconi' op hun volmaakte lijven hadden gekalkt? Een spannende fantasie werd werkelijkheid, je zag het aan zijn geamuseerde blik. Met zulke vijanden heb je bijna geen minderjarige vriendinnetjes meer nodig. Of Dominique Strauss-Kahn, uit het niets getrakteerd op - oh la la! - blote femenista's in kittig kamermeisjespakje uit - waarschijnlijk - de seksshop, want waar anders vind je zo'n outfit. Très porneau.


Onbewust moet ik bij Femen altijd denken aan die andere blonde borstenmeisjes die ik, ik geef het toe, een tijdlang volgde, omdat ik ze ook niet zo goed begreep. De Girls of the Playboy Mansion, de absurdistische realitysoap over memmenautoriteit Hugh Hefner en zijn driekoppige, kirrende, zeventig jaar jongere siliconenharem. Samen met mijn hoogopgeleide, postfeministische vriendinnen met ladingen chips reflecteren op wat dit drietal in godsnaam bezielde. Het was gewoon te grappig. En gaandeweg gebeurde het, je ging gewoon een beetje van ze houden. Schoonheidsmythe, lustobjecten? Ach, eigenlijk doen ze geen vlieg kwaad.


Soms mis ik de oude feministen. Als student heb ik ooit in de universiteitsraad actie gevoerd tegen de discriminatie van vrouwelijke hoogleraren. Er was een hoogleraar in de stuifmeelkunde benoemd. Een man, een vrindje van de vakgroep, maar we hadden uitgezocht dat er in de Verenigde Staten een vrouwelijke stuifmeelkundige was die béter was. Dat pikten we niet en dus bedachten we de actie 'stuifmeelstorm'. In die tijd kon je bij dit soort gelegenheden een feministiese aksiegroep invliegen, die zichzelf geloof ik 'Leuter' noemde, hoewel het ook 'Slurf' kan zijn. Een hemelsbreed verschil met Femen. Wat hebben we gelachen. Ook 'Slurf' bediende zich van enig exhibitionisme tijdens de actie-act.


De dames, type norse tuinbroek met bosoksels (let eens op: bij de Femennimfjes nooit ook maar een plukje) deden een plakbaard om en ritsten en plein public hun gulp open. Voor hun nakende vrouwelijkheid, overigens op natuurlijke wijze discreet weggemoffeld onder hun schaamhaar (coupe woedend woud) bonden ze vervolgens een olifantenslurfje uit de feestwinkel.


Je hebt borstenmannen en billenmannen, maar ik denk dat we eigenlijk, deep down, man én vrouw, allemaal een beetje borstenmens zijn. Dankzij de borstvoeding. Dat preseksuele, prachtige, intieme gevoel van geborgenheid en verbinding, de troost van elk breekbaar nieuw leven in de boze, barre buitenwereld. Hoe Facebook het in godsnaam in het botte hoofd haalt om borstvoedingskiekjes als aanstootgevend te beoordelen, dat is pas stuitend. Ik had gehoopt dat men iets had geleerd na die prachtige Time-cover.


Borsten staan ook voor iets anders dan dat eeuwige sexy. Borstvoeding, bewezen ultiem gezondheidsserum voor moeder en kind. De beste bescherming tegen welke kinderaandoening dan ook, tegen borstkanker, goed voor de menstruatie, voor het afslanken na de bevalling en gewoon het toppunt van liefde en zen in het leven. Laat de Chinezen lekker die dure Nutrilonprut aan hun grut geven als ze dit wonder der natuur niet weten te waarderen. Moedermelk is een waar levenselixer. Het was de zelfs de epo van de oude Grieken tijdens de eerste Olympische Spelen. Dat is pas boobiepower!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden