Bonte reis langs de Zijderoute

Dans..

Danstheater met Het goud van Xian. Regie: Maurits van Geel. Choreografieën van o.a. Amien Ho, Lorette van Heteren en Théreée Laurant. Tournee t/m mei.

In 1990 maakten Ferdinand van Altena en Maurits Geel een trip langs de Aziatische Zijderoute, op zoek naar dansen. Die vonden ze volop: Shi'itische sluierdansen uit Tadzjikistan, een Oezbeekse Atlas-dans gedanst in ikat-geweven zijden kostuums. Ze trokken nog verder door de Gobi-woestijn om rituele Rebetika-dansen te zien. Zo'n duizend kilometer verderop wachtten hen dansen van de Mongoolse Hami en aan de voet van de Chinese Muur zagen ze Tibetaanse dansen. In Xian, - destijds beginpunt van de Zijderoute - bestudeerden ze nog de Yunge-stijl, alvorens terug te keren met een schat aan video-opnamen,

instrumenten, kleding en sieraden en natuurlijk veel zijde: het Goud van Xian.

In dit programma - een combinatie van eerder opgevoerde en nieuwe dansen - voert de reis omgekeerd van Oost naar West, van Xian tot Armenië. Het werd een bont programma.

Op de zachte schuifelpasjes en sierlijke armbewegingen in een Chinese

waaier- en lintendans voor vrouwen volgt een grove Mongolische mannendans waarin de heftige, soepele schouderbewegingen opvallen. Indrukwekkend is met name de Adelaarsdans uit het Mongolische hooggebergte, waarin een danser imiteert hoe krachtig een adelaar zijn vleugels kan spreiden. Als een van de weinige dansen gaat er iets magisch uit van deze sobere solo. Ook enkele groepsdansen hebben

baat bij een sobere muzikale begeleiding, van alleen percussie bijvoorbeeld. Daardoor stijgen ze net even boven de andere vrolijke stampdansen uit. Zo'n subtiel rustpunt vormt ook de Indiase kathak-dans, hier in een formatie van vijf gedanst. Fascinerend is het hoe het driftig ritmische voetenwerk ineens totaal doodstil kan vallen. Maar de meest intrigerende dans is toch die van de Avaren, nomaden uit de steppen van Centraal-Azië die er een vrijgevochten levensstijl op na houden; gehard door het barre land, niet getemd door allelei conventies. Dat blijkt uit deze vrouwendans. Niks zoetgevooiste glimlachjes boven zijdezachte pasjes, maar krachtige hoekige schouders boven mannelijk grote passen, en sprongen als van een bok die op hol is geslagen.

Het Goud van Xian biedt veel moois maar is ook overdadig: Op het krappe podium van de schouwburg kwam de dansende leeuw bijna in botsing met de geluk brengende draak. En de witzijden lap die in telkens andere vormen boven het podium hangt, had regisseur Van Geel weg kunnen laten. Die stof schittert immers al genoeg in de vele prachtige kostuums.

Isabella Lanz

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden