Bonjour!

Op 28 juni 1974 landde een uit Frankrijk afkomstig vliegtuig op Exeter International Airport, in het westen van Engeland. Na de landing werden de passagiers door de douane onmiddellijk afgevoerd en opgesloten. Dat was opmerkelijk, want het betrof het volledige peloton van de Tour de France.

De opsluiting was geen onderdeel van een omvangrijke dopingraid. De Britse douane wist even niet wat ze aanmoest met de plotselinge invasie van vreemdelingen. Na twee uur werden de coureurs vrijgelaten en afgevoerd naar Plymouth, startplaats van de tweede Touretappe. Die voerde niet over een mooi parkoers door het zuiden van het land, maar er werden wat rondjes gereden over de A38. Er was maar weinig publiek. Na afloop werd de bonte horde snel weer ingeladen en uitgewezen naar het vasteland.

Het plan naar Engeland af te reizen was een idee van de exploitant van de nieuwe veerdienst Roscoff-Plymouth en van de verzamelde Franse artisjokkentelers: Engeland was lid geworden van de Europese Unie en een nieuwe markt wenkte. De deftige krant The Times maakte amper melding van het sportevenement op eigen bodem en de andere kranten ook niet. De Engelsen gingen er geen artisjok meer om eten.

Veertig jaar later is de situatie drastisch veranderd. Drie dagen verbleef de Tour de France in Engeland. Voor de miljoenen euro's die de Engelsen betaalden aan de Tourorganisatie, ontvingen de Britten een urenlange toeristische reclamespot. Langs de kant stonden een paar miljoen mensen die de renners hartelijk toejuichten.

En wat tot dusver alleen de IRA lukte (en twee jaar geleden de Olympische Spelen), daarin slaagde nu ook de Tour: het centrum van Londen was met roadblocks compleet afgesloten. Napoleon draaide zich om in zijn tombe: zijn landgenoten hadden de Britse hoofdstad ingenomen.

The Times of London, tegenwoordig iets minder deftig, had maandag de hele voorpagina ingeruimd voor een foto van het peloton, met de kreet 'Vive le Tour': in 1974 zou dat de hoofdredacteur op onmiddellijk ontslag, stokslagen en verbanning naar Australië zijn komen te staan.

Het was nieuw bewijs voor de sportificatie van de wereld.

De koers ging over 155 kilometer en aan het eind won een Duitser, met een fenomenale Blitz op The Mall.

Radioverslagger 1 op de BBC: 'I think I see a real Frenchman over there! Let's ask him a question, Hello Sir, how...'

Radioverslaggever 2: 'Let me handle this. (Richt zich tot de Fransman): 'BONJOUR!!'

De Engelsen, zo bleek de afgelopen dagen, zijn veel Europeser dan ze zelf ooit hadden vermoed. Ze eten zelfs artisjok.

De sportificatie heeft ertoe geleid dat Louis van Gaal is benoemd tot de nieuwe God van Nederland. Het hing al in de lucht, maar De Keeperswissel overtuigde iedereen definitief van zijn hogere status. De Volkskrant opende ermee en NRC.next had God op de cover gezet met de kreet: 'Wat wij kunnen leren van Louis.'

Zeg maar gerust: alles.

Ik ben benieuwd hoe Louis morgen de Argentijnen met zijn bliksem zal treffen.

In de politiek, bij bedrijven, culturele instellingen en kranten: overal hangt de vraag of het geen tijd wordt voor een keeperswissel ineens boven de directietafel. Sport is het allerbelangrijkste op aarde geworden en de maatstaf voor al het eraan ondergeschikte menselijk gewriemel.

Henk Poppe (Nijverdal) won in 1974 de sprint.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden