Bon Jovi mág zich omkleden

Bij de VIP-ingang van de Amsterdam Arena klikken de fotocamera's. Daar heb je Xander de Buisonjé van Volumia! met zijn vriendin, televisiepresentatrice Wendy van Dijk....

Als je in het stadion om je heen kijkt, is het lastig een publiekscategorie te verzinnen die níet vertegenwoordigd is. Er lopen veel jonge vrouwen, die mooie jurkjes en sexy muiltjes dragen. Soms zijn ze met vriendinnen, soms met hun vriend.

Er lopen hardrockers met lang haar en T-shirts van Metallica. Studenten die - getuige hun roze Pinkpop-hoedjes - pas uit Landgraaf zijn teruggekeerd. Veel veertigers en vijftigers ook, die soms T-shirts dragen van concerten in de Arena, van de Rolling Stones of Tina Turner. En veel kinderen, al is het meisje van pakweg drie jaar, dat op de schouders van haar vader zit, een uitzondering. Er loopt zelfs een bejaard echtpaar over de grijze, plastic vloer die over de grasmat is heengelegd. Om je heen hoor je Fries, Limburgs, Twents en Randstad-accenten in alle varianten.

Er is maar één conclusie mogelijk: eigenlijk houdt iedereen van Bon Jovi. Behalve degenen die vinden dat ze verstand van popmuziek hebben - veel muziekjournalisten voorop. Maar probeer maar eens tien gitaarbands op te noemen die tachtigduizend mensen, verdeeld over twee avonden, naar de Arena kunnen lokken: de Stones, Pink Floyd, Dire Straits, U2 en misschien Guns 'n' Roses. En Bon Jovi. De band uit New Jersey is al ruim vijftien jaar één van de grootste popgroepen ter wereld.

Bijna negen uur. Het is zo ver. Het enorme decor lijkt op een oud Amerikaans rechtbankgebouw, met een raketvormig torentje er bovenop. Twee nummers (One Wild Night en Raise Your Hands) zijn genoeg om alles bevestigd te zien wat je al wist: Bon Jovi is een geoliede stadionrockmachine, die nooit zal afwijken van de succesformule.

In een ruim twee uur durende show komen ze allemaal weer langs, zoals altijd: You Give Love A Bad Name, Livin' On A Prayer, In These Arms, Blaze Of Glory, Keep The Faith. Wie een radio heeft, kent ze allemaal.

Gitarist Richie Sambora (41) en zanger Jon Bon Jovi (39) dragen grote zwarte zonnebrillen. Na een uur verlaat de laatste even het podium, om in een nieuwe outfit (met zwart mutsje) terug te keren. Een rockster die zich omkleedt tijdens een concert? Is dat niet iets voor R & B-juffers? Maar Jon Bon Jovi is niet alleen rockster. Hij is ook acteur, society-persoonlijkheid en sekssymbool. Dan mag je je omkleden. In elk geval: niemand maakte bezwaar.

Plotseling rent van beide kanten een groep meisjes het podium op. Ze stonden vooraan en zijn door de stage crew uitgenodigd om op het podium, van achter een hekje, naar hun helden te kijken. Jon Bon Jovi loopt richting het uitzinnige groepje en leunt nonchalant over het hek. Terwijl hij zingt, betasten meisjeshanden zijn torso, ze graaien onder zijn shirt en in zijn blonde haardos. Ze knijpen in zijn billen. Onder de zonnebril van de rockster verschijnt een brede grijns.

Als hij weer naar het midden van het podium loopt, worden de meisjes weer van het podium gebonjourd. Want het draaiboek is heilig bij Bon Jovi - en een nieuw groepje meisjes staat al te trappelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden