Bommen op de stad

Fatima Hussein (11 jaar) uit Irak: ‘Veel mensen kennen mijn land van het journaal omdat het er oorlog is. Maar zo was het niet altijd....

‘Toen het oorlog werd, veranderde mijn leven. De elektriciteit deed het bijvoorbeeld ineens niet meer en er kwam geen water meer uit de kraan. We moesten vaak binnen schuilen voor de bommen. Mijn school ging dicht en ik mocht van mijn moeder niet meer buiten spelen.

‘Op een woensdag gebeurde het verschrikkelijkste dat je je kunt voorstellen. Mijn vader werd voor zijn winkel doodgeschoten. Mijn twee ooms stonden erbij. Ze weten niet wie hem neerschoot en waarom. Het gebeurde zomaar, omdat het oorlog was, zeggen ze. Ik kan dat nog steeds niet begrijpen. Ik mis mijn vader vreselijk.

‘Uiteindelijk besloot mijn moeder dat het niet meer veilig voor ons was in Irak en zijn we naar Jordanië gevlucht. Ik ben hier gelukkig, maar we zijn wel veel armer dan in Bagdad. We hebben bijvoorbeeld geen meubels. Eten doen we zittend op de grond. Soms bel ik mijn opa in Bagdad. Hij zegt altijd dat alles goed gaat met hem en oma, en ook met mijn vriendinnen Nina, Seja en Zaha. Hij ziet ze soms lopen op straat en ik krijg altijd de groetjes van ze.

‘ Ik weet niet zeker of dat waar is, want als ik ze bel, nemen ze nooit op. Sinds kort ga ik naar school in Jordanië en daar leer ik veel nieuwe dingen. Engels en computeren bijvoorbeeld, die vakken kreeg ik vroeger nooit.

‘Later als ik groot ben, wil ik graag dokter worden. Dat is een heel handig beroep, want als ik ooit zelf gewond raak in een oorlog, kan ik mezelf beter maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden