Column

Boerenkoolsmoothies met koudgeslingerde honing

WiBra

 

Ik doe mijn boodschappen geregeld op de Ten Katemarkt, een gezellig allegaartje van groenteturken, kipmarokkanen, Volendammer visboeren, potige blondines achter prachtige abrikooskleurige rozen, een vage Brit die glimlachend wegdroomt tussen zijn scherp geprijsde wollen mutsen en drie middenoostentypes met de beste hummus van de stad. Dit alles vlak bij een HEMA, een Febo en een slager die paardenworst verkoopt, 'warm uit de ketel'; kortom, ik kom daar graag.

Nu is hier een paar maanden geleden een nieuw project verrezen, want zo gaat dat met nieuwe projecten. Vlak achter 'Marco's kibbelingexpress' bevinden zich de zogeheten Hallen. Een mooie, honderd jaar oude remise, waar vroeger de trams kwamen slapen als ze voor die dag uitgetingeld waren, is toen er even niemand keek omgekat tot hipsterhemel.

Bevlogen jonge meisjes verkopen er boerenkoolsmoothies met koudgeslingerde honing of eco-T-shirts van 60 euro die eruit zien of ze al een tijdje zijn gedragen door een sleetse kleuter; je kunt er duurzame 'Schipholgans' krijgen, broodplanken gezaagd van dode bomen uit het Vondelpark, idealistische olijfoliën en ingewikkelde oorbellen bij een dame met een leesbril aan een kettinkje die er zelf ook niet helemaal in gelooft.

Verder zijn er fietsen te koop van weinig voor de hand liggende materialen als bamboe, tegen bedragen waarvoor ik vroeger weleens auto's kocht, er is een hippe kapper en een dito bioscoop. En als je alles gehad hebt, kun je gaan eten in de 'foodhallen': iets Vietnamees of een nieuw-ruige hamburger, of een klein, duur taartje, of designbitterballen met truffel, of flintertjes ham van Rudolf Steinervarkens, of hummus die veel minder lekker is dan die van de markt.

Een gezin van anderhalf keer modale windjackdragers - vader, moeder, tienerdochter en 8-jarig zoontje - komt aarzelend de stampvolle, warme drukte binnenlopen. 'Gezellig!', kraait de moeder en ook het meisje stemt zichtbaar in met het gedruis. Maar de vader rukt demonstratief puffend aan zijn sjaal, kijkt argwanend naar een baardjongen die in een pips, Vietnamees gerecht bijt en zegt: 'Gezellig, ja. Als je stáánd wil eten. In de bloedhitte.'

De dames besluiten pa te negeren en lopen al in de richting van het Indiase kraampje als het jongetje ongerust vraagt: 'Hebben ze hier wel frikandellen?' De vader kijkt even om zich heen en schalt triomfantelijk: 'Nee Jordi, frikandellen, die hebben ze hier niet!'

Het ventje trekt een lip en dreint: 'Maar jullie hadden het belóófd...' Moeder en dochter draaien zich om, werpen elkaar een korte, vermoeide blik van verstandhouding toe en sjokken achter pa en het zoontje aan, de uitgang tegemoet.

De Febo is gelukkig om de hoek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.