Boer zoekt vrouw slaat een bres in ons hokjesdenken

Een oerconservatieve ideologie, romantische ideeën en een ontregelend format; na afloop van het negende seizoen is het tijd om de balans op te maken.

null Beeld
Beeld

Boer zoekt vrouw loopt weer ten einde. Het negende seizoen - een internationale editie - trok steevast ruim drie miljoen kijkers op de zondagavond. Knap, voor een seizoen met weinig excentrieke kandidaten, gestoeld op een ogenschijnlijk oerconservatief uitgangspunt: Nederlandse mannen in het buitenland zoeken een vrouw uit eigen land. Importbruiden, zou je kunnen zeggen, en om integratie gaat het dan ook niet: in Boer zoekt vrouw Internationaal is het buitenland meer decor dan leefgemeenschap. Wordt een vrouw door een boer uitgekozen, dan zal ze naar hém toekomen is bovendien de suggestie.

Ondertussen propageren presentator en kandidaten een vrij romantisch idee van liefde. De boeren moeten 'hun hart volgen', benadrukt Yvon Jaspers steeds weer: 'Stoppen met denken, beginnen met voelen!' Het gaat daarbij om 'kriebels', 'vlinders': hevige verliefdheid is de enige geldige reden om voor een vrouw te kiezen. Eén vrouw, om precies te zijn, waarmee een langdurige monogame verbintenis zal worden aangegaan. Seks voor het huwelijk - of vooruit: voor 'het keuzemoment' - is uitgesloten.

Kandidaten spreken deze ongeschreven regels niet tegen. Maar het format dwingt hen steevast in interessante spagaten.

Zo biedt het concept logeerweek - drie vrouwen logeren tegelijkertijd bij een boer ter kennismaking - een alternatief voor de mythe van die Ene Ware. Boer Olke, veehouder in Texas, zoende met allebei zijn overgebleven kandidaten en leek even geen keuze te kunnen maken. Boer David had het al helemaal moeilijk: 'Nooit verwacht dat ik deze gevoelens kon krijgen voor twéé dames', verzuchtte hij vorige week. Met Mara kon hij bijzondere gesprekken voeren, Susanne had zulke mooie ogen. Mara of Susanne: het leek eigenlijk niet zo veel uit te maken; exit het geloof in één ware. Afgelopen zondag koos David dan toch voor Mara. 'Puur op gevoel', verklaarde hij - wat wel weer binnen het romantisch ideaal van Boer zoekt vrouw past.

Ondertussen bleken kandidaten echter wel degelijk rationele afwegingen te maken. Eline nam afscheid van de Christelijke Riks omdat ze voorzag dat zijn geloof problemen bij de opvoeding zou opleveren. Olke wilde weken geleden al weten hoe snel de kandidaten naar Texas zouden kunnen emigreren. En alle boeren polsten of hun gevoelens wel wederkerig waren - wederzijdsheid als een praktische overweging die het kiezen makkelijker moest maken. En dan was er nog kandidate Alberdien, die naar huis wilde omdat ze niet kon aanzien hoe Olkes kalfjes werden geslacht. 'Had je gedacht dat het boerenleven romantisch was?', probeerde Yvon nog - maar ik geloof best dat Alberdiens visioen van de boerderij als vredige plek door kijkers gedeeld werd.

Zo schippert Boer zoekt vrouw constant tussen een conservatieve ideologie, romantische ideeën en een ontregelend format: het monogame ideaal versus een polyamoreus alternatief, het hart volgen versus praktische paarvorming, het idyllisch boerenland versus wrede vleesindustrie. Daar, in die botsingen, ligt waarschijnlijk de kracht van het programma; grinnikend koesteren we de momenten waarop het gaten slaat in de soms beklemmende kaders van ons bestaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden