Boer Gert-Jan verdient een derde brief

Beste Gert-Jan

Ik vind je een fijne boer met leuke humor.

Wat natuurlijk uitstekend beschermt tegen lange tenen, zijn klompen. Ik heb nog geen Boer zoekt vrouw-boer horen klagen over de satire van LuckyTV. Je ziet ze zitten, op de boerderij, lachend als Boer zoekt vrouw-boeren met kiespijn.

Heeft Sander van de Pavert zich al uitgeleefd op de filmpjes die Al-Qaida afdeling Jemen uitstuurt? Zo'n tulband die zich tussen twee boeren in voorstelt als geitenhouder. 'Iek, sportief mar gefoelig moefti, ben op zjoek nar 138 sorgsam, sjpontan maatjes om samen nestje te bouw.'

Het leed in Parijs heeft veel ander leed overschaduwd. Ik noem: tweeduizend Boko Haram-slachtoffers in Nigeria, waarover ik me tijdens het zien van de Je suis Charlie-optocht afvroeg of de verzamelde wereldtop niet beter een invasie kon doorspreken tegen die genocide. Het beledigingswezen redt zichzelf wel, leek me.

Maar ik noem ook: boer Gert-Jan. Boer Gert-Jan en de liefde als markt en strijd. (Ik geef toe: ik kijk. Suzy kijkt mee. Maar ik ben de hoofdkijker. Een slechte jeugd en Boer zoekt vrouw, meer heeft een schrijver niet nodig.)

Wat ik zeggen wil: een boer is heus niet van steen. Mede door het gezichtje van Yvon Jaspers en de begeleidende muzak lijkt Boer zoekt vrouw een zachtaardig programma, maar het is bikkelhard. Het feit dat er in tien jaar nog nooit een vrouw een erf opgelopen is die spontaner, slimmer en aantrekkelijker was dan Yvon Jaspers zelf. Iedere boer zou blind voor Yvon Jaspers kiezen, dat behoeft geen betoog, maar Yvon Jaspers is niet te koop. (Ongeveer zoals ze in gitaarwinkels zeggen wanneer je naar een oranje Gretsch wijst die gesigneerd is door Eddie Cochran.)

Wat ook hardvochtig is: de show begint met tien boeren, maar gaat over de vijf boeren met de meeste aanbidsters. Eigenlijk zou dat andersom moeten zijn, de boeren met de minste brieven verdienen onze sympathie, warmte en aandacht.

'Twee brieven,' brulde ik de afgelopen week op vreemde momenten. Zaten we naar de benen van Jinek te kijken: 'Twee brieven!'

Boer Gert-Jan, de verlegen slungel uit de eerste uitzending die ik meteen sympathiek vond, en ook woest aantrekkelijk - ik had hem op een keurige dertig brieven ingeschaald. (Ik kan zo bij Tussen Kunst en Kitsch aan de slag, u legt een boer op tafel en ik vertel wie de boer gemaakt heeft, of de boer echt is of namaak en tegen hoeveel brieven u de boer moet verzekeren.)

Ik zat ernaast. Boer Gert-Jan had maar twee brieven gekregen. Twee brieven! Een laagterecord. Ik onderging de geroutineerde toon waarop Yvon Jaspers een en ander meedeelde ('er hebben twee leuke meiden geschreven op Gert-Jan') als brute, handmatige castratie. In plaats van een traumapsycholoog had ze de leuke meiden maar meteen meegenomen, voor een etentje op het erf. 'Kun jij boer Gert-Jan niet een extra brief sturen', vroeg ik Suzy.

Ons plattelandszonnetje was alweer op weg naar boer Tom, die ruim 1.800 brieven had ontvangen. Boer Tom is namaak. Ik zweer dat ik hem al eens in een Neckermann-gids heb zien staan. In z'n zwembroek. Als we boer Tom in een raket naar Uranus schieten, versiert hij onderweg een lekker wijf.

Misschien schrijf ik boer Gert-Jan zelf nog wel een leuke brief.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.