Boer Basting moet weer om die 'onzin-grenspaal' heen maaien

AMSTERDAM - Hoewel de grenzen in Europa steeds meer verdwijnen, werd maandag in het Zeeuws-Vlaamse Retranchement met veel ceremonieel een grenspaal tussen Nederland en België geplaatst. De commissaris van de koningin in Zeeland, Karla Peijs, de gouverneur van West-Vlaanderen, de burgemeesters van Knokke-Heist en van Sluis, een gevolg van politici en ambtenaren, allemaal kwamen ze naar Retranchement voor de feestelijke terugplaatsing van de vorig jaar verdwenen grenspaal 364A.


Een beetje veel drukte voor een paal? 'In de 19de eeuw hebben Nederland en België een tractaat gesloten, waarin ze overeenkwamen de grens met palen te markeren. Als een paal zou verdwijnen, moesten de commissaris van de koningin en de gouverneur zelf aanwezig zijn bij het plaatsen van de nieuwe paal. Bovendien moesten ze de burgemeesters sommeren erbij te zijn', zegt Ron de Meyer van het kabinet van de commissaris van de koningin.


Paal 364A heeft dan ook een geschiedenis. In de 19de eeuw stroomde het Zwin langs Retranchement. De grens tussen Nederland en België lag in het water en was niet te markeren. Daarom werden aan weerszijden, op tweehonderd meter van de grens, twee palen geplaatst, 364A in België, 364B in Zeeuws-Vlaanderen. Toen het Zwin in 1873 werd ingepolderd, werd op het nieuwe land een derde paal geplaatst, paal 364. Samen vormen ze de 'Drieling van Retranchement', een lokale toeristische attractie en uniek.


Vorig jaar sloeg de Dorpsraad alarm. De drieling was wreed uiteengerukt, paal 364A was spoorloos. Het raadsel werd snel opgelost. Boer Joop Basting uit Retranchement had de paal uit de grond gesjord. Want landbouwmachines zijn tegenwoordig wel twaalf meter breed en elke keer stond die ellendige paal in de weg.


Gisteren werd paal 364A plechtig teruggeplaatst. Tot ongenoegen van boer Basting. In de Provinciale Zeeuwse Courant moppert hij over de 'onzinpaal'. Waarom kon hij geen zes meter verderop werden teruggeplaatst, zodat hij er langs kan met zijn machines? Het is niet eens een echte grenspaal, maar een symbolische paal op 200 meter van de grens.


Nederland en België waren echter onverbiddelijk. 'De eigenaar van het perceel dient de grenspaal te respecteren', laat de provincie streng weten. Hij zal nu wel moeten, want de gerestaureerde paal is verankerd in beton. De Meyer: 'Het is cultuurhistorie. De palen staan 200 meter van elkaar. Als één paal zes meter wordt verplaatst, is de symboliek weg.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden