Boek

W


In 1961 beëindigde schrijfster Hella Haasse haar deelname aan het tv-programma Hou je aan je woord. Ze wilde gewaardeerd worden om haar boeken, en niet om haar tv-optredens. Hopeloos ouderwets, zo bleek ook weer uit De Avond van het boek (NTR), een vrolijk bedoeld tv-spelletje waarin de kwestie aan de orde kwam.


Een beetje schrijver leeft tegenwoordig van tv. Dan komen die boeken vanzelf wel.


In De avond van het boek zaten schrijvers met vrienden, onder wie Jan Siebelink, P.F. Thomése, Renate Dorrestein, Ernest van der Kwast, Renske de Greef en Hanna Bervoets in het spaanplaten decor van het Werktheater. Ze moesten vragen beantwoorden, voor punten. Over boeken zeker? Soms. Maar ook: 'Voor welke krant schrijf Renske de Greef columns?' Jan Siebelink: 'De Volkskrant?' En: 'Hoe heet het vriendinnetje van Kees de Jongen? Ernest van der Kwast: 'Wie is Kees de Jongen?'


Prangende vragen ook: hoe heten de vriendjes van Pipi Langkous? En in welk tv-spel was Hannah Bervoets een van de kandidaten?


De bonte avond, voor de achtste keer aan de vooravond van de Boekenweek, werd gepresenteerd door Joost Karhof. Hij sprak louter in kapitalen.


Niet dat het er ook maar iets toe doet, maar er tekende zich een opvallend verschil af tussen de vrouwelijke deelnemers en de mannen. De vraag hoe de tweeling heet uit Tessa de Loo's gelijknamige roman (Anne en Lotte), werd alleen goed beantwoord door de vrouwen. Ook wisten zij als enigen dat de vijftig informatieve boeken die Esther Verhoef schreef, over huisdieren gingen. Hun literaire kennis strekte zelfs tot de namen van de hoofdpersonen in Francine Oomens reeks Hoe overleef ik...?


Mannen weten niets van ware literatuur. Behalve over Diderot, en Anna Blaman. En ja: het geboortejaar van Harry Mulisch (1927) wist alleen Jan Siebelink goed.


In wat Joost Karhof maar schreeuwend 'een zinderende finale' noemde, wist niemand de ware naam van Mark Twain, waardoor de ware naam achter Patricio Canaponi (A.F.TH. van der Heijden) beslissend werd voor het duo Siebelink/Thomése. Ze mogen op culturele reis naar naar Rome.


Van der Heijdens 'requiemroman' Tonio werd door leraren Nederlands verkozen tot 'Beste boek van 2011'. Arjan Peters deed een interview met hem, het eerste televisiegesprek over Tonio. De schrijver dacht aan een volgend boek over zijn verongelukte zoon, over een paar jaar, zo kondigde hij aan. 'Ik zie mezelf steeds over een houten plankier lopen, in de tunnel van de Noordzuidlijn, en hoor achter me Tonio op zijn fiets door de modder ploegen. Maar ik mag niet omkijken. Een raamvertelling, een soort moderne Orpheus in de metro.'


In enkele seconden openbaarde zich hier de noodzaak van het schrijven.


Nieuwsuur bezocht hem vanwege zijn nominatie voro de Libris Literatuurprijs. 'Hoe blij moet je zijn met een nominatie voor een n boek dat je nooit geschreven had willen hebben?'


Ook Boekenweekauteur Tom Lanoye wist de noodzaak van het woord te vatten, afgelopen vrijdag in DWDD. Hij haalde Shakespeare aan: 'Kun je een leger op de planken zetten, kan je de Alpen tonen, kan je een waterval tevoorschijn toveren? Ja, het kan. Verleen mij uw verbeelding. Dat is wat je als schrijver doet: met woorden mensen verleiden om mee te dromen.'


Boeken en televisie gaan best samen. Alles hangt af van de sprekers en hun idee.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden