Boekwijt, Herrera en Rovers

Een angstaanjagend ontwaken, de terugblik van drie vrienden, de vraag wat God is en wat je aan Montaigne kunt hebben en andere net verschenen titels.

Noordwaarts

Een paar jaar geleden woonde en werkte Naomi Rebekka Boekwijt (1990) op een boerderij in Zwitserland. Inmiddels is Denemarken haar nieuwe standplaats, wat te merken is aan haar nieuwe, tweede roman Noordwaarts, die besluit met een verklarende woordenlijst: Er du gal! (Ben je gek!), Hejsa (Hallo daar) en Vir en nu klar til boarding (We zijn nu klaar voor boarding).

De transmigratie der lichamen

Een Mexicaan ontwaakt uit zijn roes, opent de voordeur van zijn huis, en ziet iets ongewoons; er is niemand te bekennen, terwijl de straat normaliter is overspoeld door auto's. Alleen een blok muggen boven een waterplas. 'En toen hij beter keek: de plas begon bij een boom, alsof iemand ertegenaan had geleund om over te geven, en wat de muggen opzogen bleek geen water maar bloed.' Omineuze openingszinnen in de korte roman De transmigratie der lichamen van Yuri Herrera (1970), vertaald door Heijo Alting. De roman is het sluitstuk van een trilogie, samen uitgebracht onder de titel De koning, de zon, de dood.

De waren

Liefde en vriendschap in Nijmegen, in de roman De waren van Daniël Rovers (1975). Drie vrienden blikken na twintig jaar terug op de tijd dat ze studeerden en droomden van de ware liefde. De tijd dat Bob met Welmoed door de stad liep, en het moment dichterbij kwam dat hij zijn spinaziegroene fiets, die nog hetzelfde jaar uit de fietsenstalling van de studentenclub Dio zal worden gestolen, op de standaard moet gaan zetten 'om tegenover het meisje dat naast hem loopt de zinnen uit te spreken waar hij de hele avond in café De Fuik boven de met bierviltsnippers bedekte plankenvloer aan heeft zitten denken.'

Het huis van de familie Turner

Het huis waar de grote familie Turner al vijftig jaar woont in Detroit is weinig meer waard. Wat ermee te doen? Voor haar eerste roman, Het huis van de familie Turner, vertaald door Marianne Gossije, baseerde Angela Flournoy (1985) zich op de verhalen van haar vader, diens grote familie én diens huis met drieënhalve slaapkamer aan de oostkant van Detroit.

Wat is God

Frederik van Eeden, schrijft Ton de Kok, was niet zelden 'een verbazingwekkende dwaalgeest': 'Als psychiater communiceerde hij met geesten en zijn patiënten joeg hij als therapie de moestuin door.' In Wat is God bespreekt De Kok de 'worsteling met het bestaansmysterie' van uiteenlopende types als Max Planck, Charles Darwin, Leo Vroman en Frederik van Eden: kunstenaars en wetenschappers. De mooiste tekst komt van een fictieve brief van Darwin, die zijn (zwaar gelovige) echtgenote Emma Wedgwood vlak voor de publicatie van Over het onstaan van de soorten een brief schrijft. Hij haalt de wreedheden aan die hij heeft gezien tijdens zijn reis met de Beagle: 'Die wreedheden werden begaan en vergoeilijkt door christenen die beweren hun naasten lief te hebben als zichzelf, die in God geloven en bidden dat Zijn wil geschiede op aarde! Emma, als het leed van kinderen Zijn wil is, dan begrijp je dat ik zo'n God graag door mijn ontdekkingen en theorieën zie sterven.'

Aanvullingen en verbeteringen: In bovenstaande tekst wordt geciteerd uit een brief die Charles Darwin aan zijn vrouw Emma zou hebben geschreven. De brief is echter een verzinsel van de auteur van het boek Wat is God?, die hem afdrukte bij wijze van voorbeeld van het soort brief dat Darwin volgens hem aan zijn vrouw had moeten schrijven.

Ik had me de wereld anders voorgesteld

Een kosmopoliet noemde Anil Ramdas (1958-2012) zichzelf - 'en mag het ietsje meer zijn: brahmaan, hindoestaan, Surinamer, migrant, Nederlander, Indiër, liefhebber van Flaubert, Naipaul en Bellow, film en Indiase muziek, van Franse wijn en Italiaanse pasta'. Vijf jaar geleden maakte 'meneer Bovary' op zijn geboortedag, 16 februari, een einde aan zijn leven. Ramdas meende dat hij na de aanslagen van 11 september 2001 gaandeweg in 'het kampje van de buitenstaanders' was beland, een pijnlijke constatering voor een overtuigde 'multi-cul' schrijver, essayist en tv-maker die de grootste waarde hechtte aan de westerse traditie van zelfkritiek. Zijn beste essays, columns en lezingen zijn door Kawita Ramdas en Pieter Hilhorst verzameld in Ik had me de wereld anders voorgesteld, ruim dertig beschouwingen die verschenen tussen 1992 tot 2012, met veelzeggende titels als 'Multiculti!', 'Paternalistische compassie' en 'Ik hou van Holland'.

Levenskunst à la Montaigne

Vijfhonderd jaar na zijn dood is Michel de Montaigne nog altijd springlevend, in boekvorm dan. Deze week verscheen alweer een boek over de Franse denker: Levenskunst à la Montaigne. Auteur Ronald Wolbink, bedrijfskundige en coach, werkte begin jaren '90 bij de politie, kreeg te maken met een reorganisatie en greep terug op Montaigne, in wie hij herkende 'hoe je keuzes maakt in moeilijke tijden: zijn stoïcijnse insteek helpt om zelf met tegenslagen om te kunnen gaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.