Boek voelt zich niet serieus genomen

Werd vorig jaar bij de presentatie van het eerste nummer van Boek, het populair-wetenschappelijke magazine over boeken, nog verondersteld dat de uitgevers vast en zeker blij zouden zijn met de uitgave, dat hoeft bij de vierde aflevering niet meer te gebeuren....

Dat komt niet doordat Boek opeens zo kritisch is geworden. Slechts een enkel gerecenseerd boek krijgt één ster, wat betekent 'laat maar zitten'. Een belangrijker reden is dat niet alle uitgevers het blad serieus lijken te nemen.

Hoofdredacteur Jeroen Jansen beklaagt zich erover in zijn inleiding. Sommige uitgevers bejegenen hem enthousiast, andere onverschillig. Hun houding grenst aan minachting.

Tja, de uitgevers- en schrijverswereld, en zeker die in het centrum van Amsterdam, is nu eenmaal veel minder gezellig dan het in de leesclub of op zaterdagmiddag in de plaatselijke boekhandel lijkt.

Een van de oorzaken daarvan is dat de kurk waarop de boekenbranche drijft, uit slechts enkele goedverkopende schrijvers bestaat, terwijl de rest van de auteurs meedoet om het fonds vol te maken. Ongeveer zoals een peloton wielrenners voor 90 pocent meedoet om Petacchi of Freire de sprint te laten winnen, met zelf een kleine kans op een plaats op het podium.

Boek heeft een oplage van 24 duizend exemplaren, waarvan er 1200 bij de abonnees thuis worden bezorgd en de rest via de boekwinkel aan de man wordt gebracht. Dat lukt ondanks de glossy uitstraling niet in alle gevallen, maar de uitgever zegt tevreden te zijn. Al blijft onduidelijk hoeveel exemplaren retour afzender gaan. Hoe dan ook, de vertegenwoordigers van de boekenwereld staan elkaar nog niet te verdringen om in Boek te komen. Als ze een interview met een buitenlandse topauteur hebben toegezegd, wordt de afspraak net zo gemakkelijk weer afgezegd als blijkt dat een weekblad of een van de landelijke dagbladen eveneens belangstelling voor een interview toont. Boek moet het in dat geval doen met auteurs uit de tweede rij, zoals debutante Yolanda Entius of Simone van der Vlugt. Het ontbreken van buitenlandse toppers hoeft overigens niet te betekenen dat er geen vermakelijke verhalen in Boek staan, getuige de interviews met Jan Wolkers en Abdelkader Benali.

Met name Wolkers weet er een potje van te maken als hij vertelt over de verjaardagsfeestjes bij zijn vriend Gerard Reve. 'Gerard had er een handje van om zijn lul op een dienblad te leggen. Zo tussen de augurken en plakjes leverworst. Ja, die gierigaard hield zijn feestjes zo goedkoop mogelijk.'

Het zijn dit soort onliteraire passages die Boek het leukst maken, want bij de afdeling besprekingen ontbreekt een samenhangend idee over hoe een recensie wordt geschreven.

Boek is in zijn vierde nummer duidelijk nog op zoek naar de elementen die een vaste waarde voor het tijdschrift kunnen betekenen. Daarbij zal het keuzen moeten maken. Want zowel schrijven over de moeite die een auteur in het dictatoriaal geregeerde Birma heeft, als over de leukste kinderboeken, maakt de kapstok waar alles aan gehangen wordt wel erg groot. Hoe zichtbaar liefdevol het blad ook wordt gemaakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden