Boeiende individualisten in Bug Band

In de hoogtijdagen van de big bands, tussen de twee wereldoorlogen, had je in de Verenigde Staten ruwweg twee soorten orkesten....

De twee voornaamste grote formaties in Nederland weerspiegelen dat verschil in benadering. Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw is een strak geleid geheel, dat complexe uitgeschreven partijen vlekkeloos uitvoert. De Bug Band van saxofonist Paul Stocker is een uitbundig gezelschap dat met relatief eenvoudiger materiaal een groot aantal boeiende individualisten aanvuurt.

Stocker, die het als Maiden Voyage Big Band begonnen orkest in 1983 overnam van de verongelukte Jeff Reynolds, is niet het type leider dat vanachter de lessenaar toeziet op de precieze weergave van de noten. Hij rent geregeld tussen de secties door om musici iets in te fluisteren en de voortgang te sturen met allerlei handgebaren. Dat kan te maken hebben met tijdnood, waardoor niet alle (vaak wisselende) leden van de groep even goed zijn ingespeeld, maar het draagt ook bij aan het spontane en levendige karakter van de muziek.

Het repertoire bevat veel lekker ouderwetse elementen, zoals pakkende riffs die de solisten naar grotere hoogten stuwen, blazers die elkaar opjuinen in een opwindend chase chorus, en gore, met het juiste vetgehalte gespeelde blues. De superieure ritmetandem Jacko Schoonderwoerd op bas en Martin van Duynhoven op drums laat de ritmes waar nodig smeulen of vlammen.

Maar hoewel het de orkestraties zeker niet aan verfijning ontbreekt - ook een verstild, veelgelaagd tone poem behoort tot de vocabulaire - zijn de persoonlijke bijdragen de grootste bron van genot.

Saxofonisten als Sean Bergin en Tobias Delius laten horen dat een avontuurlijke instelling heel goed samengaat met keihard swingen en een robuuste toon, terwijl de wat traditioneler ingestelde tenorist Barry Block de Lester Young-achtige elegantie vertegenwoordigt.

Trompettist Angelo Verploegen (die ook in het Jazz Orchestra zit) spettert en stuitert over de massieve achtergrondfiguren heen met hoorbaar genoegen, en pianist Leo Bouwmeester zorgt met subtiele, klaterende omspelingen voor verfrissende rustpunten.

Naast rechttoe-rechtaan jazz beheerst de Bug Band ook andere stijlen, met een exotischer ritmiek. Die komen ongetwijfeld nog sterker aan bod als ze later deze maand concerten wijden aan de liedjes van Fernando Lameirinhas of aan diverse Afrikaanse componisten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden