Profiel Dominique Leroy

Boegbeeld dat bijna heilig werd verklaard

Haar overstap naar KPN werd een ‘schokgolf’ genoemd, maar bijna was Dominique Leroy klassiek gitaar aan het conservatorium gaan studeren. Maandag ketste haar benoeming op topvrouw van het telecombedrijf af.

Dominique Leroy bij de lancering van een reclamecampagne voor Proximus in september 2014 Beeld Reuters

Sta je dan, als president-commissaris van Nederlands grootste telecombedrijf KPN, hannesend met een satelliettelefoon in de Black Rock Desert in Nevada. Gsm-bereik heb je niet op het woestijnfestival Burning Man, die jaarlijkse kruisbestuiving tussen Woodstock en Mad Max, dus voor noodgevallen heb je een satelliettelefoon ingepakt. Maar net als dat noodgeval zich aandient, zo’n telefoontje waar beurskoersen en krantenkoppen van afhangen, zit dat kreng zonder beltegoed. 

Het telefoontje ging over Dominique Leroy (54) en haar overstap van Proximus naar KPN. Duco Sickinghe, Nederbelg en voorzitter van het gezelschap binnen KPN dat over de benoemingen gaat, de raad van commissarissen, had Leroy zelf binnengehengeld. Eerst ‘gezellig bij een glaasje water’ bij Leroy thuis in Brussel, daarna bij Sickinghe aan de keukentafel in Kraainem, vertelde hij zakenkrant De Tijd onlangs, voordat alles misging. Sickinghe was onder de indruk geraakt van Leroy toen ze elkaars concurrenten waren, zij ceo van Proximus, hij baas van Telenet.

Schokgolf

In de woestijn wist Sickinghe een internetverbinding te regelen en in extremis wat laatste kinken in de kabel weg te nemen voor de transfer van Belgiës beroemdste zakenvrouw. De avond na Sickinghes terugkeer dronken Leroy en hij er een glas champagne op in Kraainem, bekroond met een selfie. ‘Schokgolf in telecomland’, kopte De Morgen op 6 september, daags na bekendmaking van haar vertrek.  

Hoe zuinigjes was Sickinghe gisteren, nu Leroys benoeming onhoudbaar bleek geworden na mogelijke handel met voorkennis. ‘Dit was een moeilijke beslissing voor de raad van commissarissen gezien haar palmares als  zeer kundig bestuurder’, schreef Sickinghe. ‘Wij wensen haar het beste.’

Het was nooit zo ver gekomen als Leroy – Waalse vader, Vlaamse moeder – klassiek gitaar was gaan studeren aan het conservatorium. Na lang twijfelen koos de hardloopfanaat voor een studie bedrijfseconomie en werkte ze daarna 24 jaar bij Unilever. In 2014 was ze plots bekende Belg toen ze het schopte tot ceo van Belgacom.  Prompt wilde haar jongste zoon niet meer dat ze hem naar scouting bracht, bang om als ‘zoon van’ bekend te staan, zei ze in De Morgen.

Bloempotten

Als Belgacom-boegbeeld werd ze bijkans heilig verklaard. Nauwelijks aangetreden veranderde ze de bedrijfsnaam brutaalweg in het minder negatief beladen Proximus. Na tien jaar zonder groei wist ze de aanbieder van telefonie, tv en internet weer winstgevend te maken, en dat in tijden van Netflix en WhatsApp.

Zelf voorvoelde Leroy haar lot drie jaar geleden al. ‘Ik heb al veel bloemen in ontvangst mogen nemen’, zei ze in De Morgen. ‘Maar ik maak me geen illusies: op een dag zullen er ook bloempotten naar mijn hoofd gegooid worden.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden