Bob Korbach na nederlaag vooral boos op zichzelf

De voorzet die leidt tot het eerste doelpunt voor Nederland komt van de linkerschoen van Bob Korbach. Het is de laatste keer dat Korbach betrapt kan worden op een glimlach....

De emoties na afloop van de met 3-2 verloren wedstrijd tegen Argentinië zijn hartverscheurend. Keeper van Breemen is ontroostbaar en op het veld trachten enkele spelers hun hoofd in het kunstgras te verstoppen. De drievoudig paralympisch voetbalkampioen op rij heeft een plaats in de kruisfinales na twee verloren duels niet meer in eigen hand.

Meer of mindere mate van spasticiteit, in het algemeen het gevolg van zuurstofgebrek bij de geboorte, is de handicap van de paralympische voetballers. Bob Korbach, zoon van voetbaltrainer Fritz Korbach, is een uitzondering. Hij werd eind 1997 getroffen door een herseninfarct waarbij de rechterhelft van zijn lichaam verlamd raakte. Korbach, ooit een verdienstelijk voetballer in het eerste van VIOD uit Doetinchem, maakt zijn debuut bij de Paralympics.

De spelregels zijn afgeleid van het gewone voetbal, maar een team bestaat uit zeven spelers, er wordt gespeeld op een verkleind hockeyveld met verkleinde doelen en er bestaat geen buitenspel. Het is niet het type voetbal dat de Nederlanders gewend zijn. Op één na zijn alle spelers actief in de lagere regionen van de reguliere competitie.

Naarmate de druk op de spelers groter wordt, wordt hun handicap beter zichtbaar. De ongecontroleerde acties leiden onbedoeld tot grove overtredingen die vooral in de tweede helft een regen aan gele kaarten opleveren. 'Dat is misschien nog wel de grootste frustratie', zegt Korbach. 'Dat de dingen niet meer lukken zoals vroeger. De coördinatie is minder geworden.'

Van de halfzijdige verlamming is na drie jaar alleen nog de spastische arm zichtbaar, die soms ongewild volledig achter zijn rug verdwijnt. 'Ik ben voor 80 tot 85 procent weer de oude en veel beter dan dit zal het niet meer worden', zegt hij. 'Maar ik had niet durven hopen dat het nog zo goed zou worden. Van mij hoefde het eigenlijk helemaal niet meer.'

's Ochtends had Korbach nog een wedstrijd gespeeld, 's avonds kwam hij weer bij kennis op de intensive care. 'Ik voelde me niet zo lekker na het voetballen. Thuis heb ik nog een hamburger gegeten en daarna ben ik even op bed gaan liggen. Toen ik wakker werd kon ik me niet meer bewegen. Mijn vader hoorde me schreeuwen, hij dacht dat ik een nachtmerrie had. Hij heeft me op zijn nek genomen en naar de auto gedragen. Daar ben ik buiten bewustzijn geraakt.'

In het revalidatiecentrum in Arnhem moest Korbach opnieuw leren praten en lopen. 'Ik wist wel wat ik wilde zeggen, maar ik haalde de dingen door elkaar. Als ze mij een foto van een vrachtwagen lieten zien, dan hoorde ik mezelf zeggen dat het een tractor was. Het kwam altijd wel een beetje in de buurt.'

Via een interview met zijn vader in de Volkskrant kwam Korbach uiteindelijk toch weer bij het voetballen terecht. Tom Langen, bondscoach van de paralympische ploeg, las het verhaal over de schaduwkant van het leven van Fritz Korbach en besloot direct te bellen. 'Een zoon van Fritz. Dat moest een voetballer zijn', dacht Langen.

Korbach heeft zich neergelegd bij zijn handicap. Hij speelt in het vijfde van Heerenveen, woont op zichzelf, en is als manusje van alles in dienst van dezelfde club. Toch steekt heel af en toe de frustratie nog wel eens de kop op. 'Als de dingen niet meer lukken zoals vroeger dan denk ik: waarom ik. Maar daar kan ik lang en kort over praten, daar verander ik toch niks meer aan.'

Hij wijst om zich heen naar de tribunes van het Hockey State Centre, naar de ruim één miljoen toeschouwers die een kaartje hebben gekocht voor de Paralympics en naar de onbewolkte hemel. Er breekt zowaar weer een lachje door op zijn gezicht. 'Als dit niet was gebeurd, was ik hier nooit gekomen. Ik reis de hele wereld over. Bij de openingsceremonie liep het kippenvel aan alle kanten over mijn lichaam.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden