Boardwalk Empire seizoen 3

12 afleveringen van 60 minuten plus ruim een uur extra's Bedacht en geschreven door Terence Winter

Je kunt het gerust een statement noemen, het begin van het derde seizoen van Boardwalk Empire. Op de kustweg van Atlantic City naar New York heeft een ons nog onbekende man - een maffiabaas, dat is wel direct duidelijk - autopech. Een passerende bestuurder die zijn hulp aanbiedt, keert verbaasd weerom als de om niets geïrriteerde man zijn aanbod afslaat. Waarop die hem van achter aanvliegt en met een stuk gereedschap tot moes slaat. Volgende scène: hoofdrolspeler Nucky Thompson betreedt een ruimte waar zijn mannen een jongeman, vastgebonden op een stoel, flink afgerost hebben. Hij blijkt drank te stelen uit een voorraad die Nucky de zijne acht. Het is een typisch Nucky Thompson-optreden: kalm maar streng bouwt hij een redenering op die gezien zijn retorische vaardigheid waterdicht lijkt. Hij stuurt aan op een conclusie die de 'arrestant' hoop biedt: niet de dief is de schuldige, maar degene die de dief gelegenheid bood. Waarna Nucky de ruimte verlaat met de woorden: 'Laat de gevangene vrij. Maar jaag wel eerst een kogel door zijn kop.'


Het zijn twee lange, mooie scènes. Die natuurlijk de twee grote tegenstrevers introduceren van deze jaargang van de veelbekroonde HBO-serie over de opkomende maffia in de jaren van de drooglegging. Tussen het dramatische einde van seizoen 2 en nu is enige vertelde tijd verstreken, maar de makers veroorloven zich die geschiedenis pas geleidelijk in de eerste afleveringen te vertellen. Belangrijker vinden ze het te openen met buitensporig en zo goed als onberedeneerd geweld. Daarmee is de toon gezet, die voortkomt uit het dramatische einde van een jaar eerder, dat van hoofdpersoon Nucky Thompson (Steve Buscemi) een nog cynischer, nog meer in zichzelf gekeerd man heeft gemaakt. De gevolgen van zijn daad in die slotscène - die we hier niet zullen verklappen - spelen vaak op. Meer dan ooit is Nucky een meedogenloze ritselaar, bereid om zijn trouwste dienaren te offeren. En meer dan ooit is hij ten diepste een ongelukkig man: in zijn huwelijk, met zijn status, met het feit dat hij door de bovenwereld niet serieus genomen wordt. En dus is hij minder dan ooit een 'held' met wie je je als kijker kunt vereenzelvigen. Dat is wat het begin nog eens overduidelijk stelt.


Daarna keren andere vertrouwde personages en hun beslommeringen terug: Nucky's echtgenote, zijn Ierse 'personal assistant', zijn broer, de voormalige opsporingsambtenaar. Zij geven Boardwalk Empire zijn bekende gezicht: een uitblinkende artdirection die de naoorlogse jaren glanzend mooi doet herleven en het mooie stijvige acteerwerk dat goed past bij de sfeer van die tijd.


Maar dan is dus de toon al gezet. Wat er ook gebeurt, geluk en menselijkheid raken verder verwijderd van de hoofdpersonen; materiële voldoening is het enige wat rest. Prachtig verbeeld in een andere scène in het begin van deze derde reeks, waarin Nucky en zijn vrouw een megalomaan oudejaarsfeestje geven. Hoogtepunt van de avond: het binnenrijden van een kist vol juwelen en andere sieraden waaruit de gasten naar believen mogen graaien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden