Blunderen bij een galadiner in het Winterpaleis

Interieur van het Winterpaleis, ook wel de Hermitage.Beeld anp

Sint-Petersburg, 29 maart 1879

Het diner ten paleize begon om zes uur. Ik had mijn zwarte jurk aan, met al mijn diamanten, en D. droeg zijn rokkostuum met koperen knopen en alle decoraties. Even voor zes uur vertrokken we naar het Winterpaleis.

De tsaar is erg aardig. Hij richtte vaak het woord tot mij, en hij doet dat zo natuurlijk dat je je vanzelf op je gemak voelt. Ik had begrepen dat het Russisch hof erg stijf is, maar er lijken hier juist minder regels te zijn dan bij ons.

Het diner duurde slechts een uur en vijf minuten. Ik kreeg heel weinig te eten. In de eerste plaats snap ik alle schotels nog niet die langskomen. En in de tweede plaats, als je naast de tsaar zit en die het woord tot je richt, dan wend je je niet van hem af om eens flink op te scheppen van de schotel die je wordt voorgehouden.

Op een diner à la Russe gaat het gebraad namelijk rond en bedien je jezelf, en dat neemt meer tijd in beslag dan een hoofdknik tegen een bediende ten teken dat hij het gerecht neer kan zetten. Ik beging een grote blunder door 'nee' te zeggen tegen een grote vis. Het was een sterlet, een vis die op een aal lijkt en erg smakelijk is. Helaas liet ik hem dus passeren, wat door de tsaar en de grootvorst werd opgemerkt.

Het is een bijzonder Russisch gerecht; ik voelde dat ik er iets van had behoren te nemen en ik had geen enkel excuus voor mijn weigering.

Lady Hariot Dufferin (1843-1936), echtgenote van de Britse ambassadeur Lord Dufferin. Ingekort fragment uit My Russian and Turkish Diaries, 1916.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden