Blokkade

DE voorzitter van NOCNSF eist van het kabinet twintig miljoen extra voor topsportbeleid, en ik durf er een miljoen onder te verwedden dat hij ze krijgt....

Het kabinet houdt waar het volk van houdt, en het volk houdt van topsport. Als ik 's ochtends en 's avonds de trap afloop om de krant op te halen, zie ik l'Équipe op de mat liggen.

Wat kan de topkunst daar tegenover stellen?

Helemaal niks, ben ik bang. Zelf als morgen een Nederlands orkest op een internationaal concours een Australisch orkest van de mat zou blazen, of Harry Mulisch zou met een bandlengte voorsprong de Nobelprijs voor een Franse rivaal wegkapen, of Gijs Scholten van Asschat zou tot wereldtoneelspeler van de eeuw worden uitgeroepen - dan nog. Welke Erica Terpstra zou trouwens als een oranje wigwam op de tribune moeten zitten om te roepen dat het kanjers waren?

Kunst en kunstenaars tellen niet mee in Nederland.

Zondagmiddag hadden ze zich verzameld rond Hanneke Groenteman, die toch een verklaarde hartsvriendin is van ongeveer alles wat zich artiest noemt, maar die op de wanhopige vraag van een discussiedeelnemer waarom de aanwezigen zich zo gemakkelijk tegenover elkaar lieten uitspelen, haar gevatte antwoord klaar had: 'Omdat dat zo leuk is voor televisie.'

Zo is het maar net: pas als het op een spelletje, dus op topsport begint te lijken, komt het een beetje in de buurt.

Gisteren hielden ze in hun wanhoop een blokkade.

'De truckers zijn ons inderdaad voor geweest', gaf actieleider Marc van Warmerdam toe. 'Maar die hebben dan ook bewezen dat het hielp.'

Achjezus.

De truckers kozen de Ring Rotterdam, of de Belgische grens, of het Ouderijncircuit, en zorgden voor bij mekaar achthonderd kilometer file.

De kunstenaars - beleefd? beschaafd? bedremmeld? bang? - lieten het oog vallen op de onaandoenlijkste radiaal van Amsterdam, en hielden er vóór de avondspits mee op.

De vrachtwagenchauffeurs hadden aan twee tientonners (en vijf gewaarschuwde cameraploegen) genoeg om de politie te intimideren, die dus werkloos toekeek.

De mannen van Van Warmerdam waren nog geen vijf minuten aan het protesteren of een 25-jarige blonde smeris sommeerde al op hoge toon er een eind aan te maken.

Achthonderd kilometer stilstaand Nederland had wel schik in de boze truckers. De 12 auto's die op de topkunst stuitten, begonnen al gauw nijdig te toeteren.

Wie is solidair met de kunst?

Niemand. En het minst van allemaal de instanties, de adviseurs, de ambtenaren en de bewindslieden die 'er over gaan'. Mevrouw Sorgdrager - van Justitie outplaced naar de Raad voor Cultuur, en verantwoordelijk voor de verdeling van vermeende schaarste - beweerde dat ze in mei nog niet had kunnen weten dat er zo veel meevallers waren, anders had ze wel meer geld gevraagd. Het jokken dus niet verleerd. De meevallers stapelden zich in mei vorig jaar al op, dus toen al had ze, net als de voorzitter van NOCNSF, miljoenen extra voor haar topkunst kunnen eisen. Hoe snel hadden Zalm en Netelenbos niet een potje van 300 miljoen gevonden om files van 800 kilometer te voorkomen?

Maar dat is het punt: het ongemak dat kunstenaars teweeg kunnen brengen is het ongemak waarop Plato zinspeelde toen hij, in heilig ontzag voor de dichter, verkondigde dat deze 't best met een krans op het hoofd, en gezalfd met mirre, kon worden verbannen naar een andere stad.

Met een zucht van verlichting zou Van der Ploeg zich dan verder verdienstelijk maken voor Studio Sport en andere televisiespelletjes.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden