Bloemendame Louise ziet wel veertien bruggen

Op zoek naar rietkragen of affakkelpijpen? Pak de rondvaartboot en stap allemaal in hetzelfde schuitje. Laatste aflevering: romantiek in Amsterdam....

Eigenlijk hadden we tot besluit van deze serie de Red Light District Cruise willen doen: varen en wandelen door de rosse buurt van Amsterdam, met zalm en haring als hors d'oeuvre, een glaasje Moët et Chandon erbij, en bavarois toe.

Helaas, hoerenlopen is vooralsnog populairder dan hoerenvaren. Rederij Lovers ('It's the love boat, for romancing and adventure', zo klinkt het door de telefoon als je wilt reserveren) heeft de Red Light wegens gebrek aan belangstelling uit de vaart genomen.

Dus wordt het de Candlelight Cruise. Twee uur romantiek op de Amsterdamse binnenwateren, afvaart om negen uur 's avonds, schuin tegenover het Centraal Station. Op onze komst is gerekend. 'Alles keurig netjes aankleden', lezen we op het reserveringspapier bij de kassa.

Op de gedekte tafels staan geopende flessen rode en witte wijn, nootjes, stukjes kaas en een kaarsje. Hostess Vivienne, keurig in uniform, weet de overwegend Spaanse, Duitse of Britse passagiers meteen al een open doekje te ontlokken als ze zichzelf en de kapitein ('his name is. . . Rinus') voorstelt.

Aan de tafel naast ons zitten twee oudere dames, de een in een zwarte jurk met rode, gele en groene bloemen erop, de ander in dito blouse met daaronder een zwarte plooirok. In een intrigerend mengelmoesje van Engels en Duits nemen ze hun dag door. Zomaar ineens waren ze het red light district binnengelopen. Mensch! Aber wonderful, al die vrouwen die verdacht veel op kerels lijken.

De bloemendames heten Louise Baldwin en Edith Williams, komen uit Gloucester in Engeland, en zijn dol op gezelschap. Ooit waren ze Duitse meisjes, vandaar hun mengelmoesje. Louise werd in Aken geboren, Edith in Berlijn. In 1947 werden ze allebei verliefd op een Britse soldaat van het bezettingsleger, die ze volgden naar Engeland. Inmiddels zijn ze allebei weduwe, en daarom nu samen op vakantie.

Terwijl ze dat allemaal vertellen, laat Louise zich de witte wijn goed smaken. Als we door de Gouden Bocht varen, amper een half uur na vertrek, kijkt ze verbaasd naar de halflege fles. 'Heb ik dat gedaan? Ik drink nooit alcohol. Sag mal, Edith.'

In de draai naar de Reguliersgracht attendeert gids Vivienne ons op de zeven bruggen die je vanaf hier kunt zien. 'Wie er meer ziet, heeft te veel gedronken.' Prompt steekt Louise haar vinger op. 'Ik zie er wel veertien.'

Ter hoogte van het Amstelhotel heeft ze een helder zicht op de zegeningen van de journalistiek ('beetje drinken en kletsen op een boot en intussen je geld verdienen'), en als we onder de Magere Brug doorvaren, vraagt ze de verslaggever ten huwelijk. 'Geen zorgen hoor, doet ze bij iedere man', zegt Edith geruststellend.

Als we ook nog eens het VOC schip ('Guck mal, what a beautiful ship') bij het Scheepvaartmuseum van dichtbij bekeken hebben, zijn de dames welhaast euforisch over de kwaliteit van deze boottocht. 'Amsterdam mag nooit veranderen. Dit moeten mijn achterachterachterachterkleinkinderen nog kunnen zien', vindt Louise. Al moet ze intussen wel dringend naar achteren.

Terwijl ze naar het achterschip verdwijnt, waar Britten en Spanjaarden broederlijk hun flessen delen, maakt Edith zich zorgen. Ze is namelijk nogal een langslaper. Morgenochtend in alle vroegte willen ze met de bus naar Volendam. Louise zou haar wakker maken. Hoe moet dat nu?

Ze schrikt als Louise ineens weer achter haar opduikt en vrolijk naar de fles rood grijpt. 'I am not drunk, ich habe nur gesoffen.'

Ongemerkt zijn we weer bij het vertrekpunt aangekomen. 'Ik ben te dronken om te vertellen hoe fantastisch het was', zegt Louise tegen de kapitein bij het ontschepen. Maar op de trap naar de wal steekt ze nog haar duim op: 'Wonderful.'

Dan gaat ze aan de arm van Edith op zoek naar tram 2.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden