Bloemen op 'de dag van hoe nu verder'

VAN ONZE VERSLAGGEVER ALEX BURGHOORN

ALPHEN AAN DEN RIJN - Wat zondagochtend begint met een handvol kaarsjes en een eenzaam bosje rozen, onder aan een ingang van winkelcentrum De Ridderhof, groeit na zonsondergang uit tot een metersbrede bloemenode aan de doden en gewonden - van in cadeaufolie gewikkelde boeketten tot zelf geplukte ruikers die met zilverfolie bijeen worden gehouden.

Alphen aan den Rijn, een dag later. Zeg het met bloemen.

'Het enige wat me interesseert, is hoe het met de kinderen gaat die zijn getroffen', zegt een oudere buurtbewoner. Hij kent 'de man van de bloemenwinkel' en 'de vrouw van de modezaak', en hij kent het gefluister over hun toestand. Zij heeft het wel gered, hij niet - zeggen ze.

Alle slachtoffers waren toevallige passanten in het schootsveld van Tristan van der V., maar kinderen zijn als altijd het onschuldigst onder de onschuldigen. Vandaar dat hij vooral wil weten hoe het met de meisjes van 6 en 10 gaat die gewond raakten.

Zijn vrouw had haar laatste boodschappen gedaan bij het Kruidvat en tien minuten later kwam Van der V. juist daar het winkelcentrum binnen. Door het oog van de naald, zeggen ze dan. Hij zucht. 'Het zet je aan het denken.' Maar wat die gedachten dan zijn, weet hij eigenlijk niet. Zijn sjekkie is op, en hij wandelt terug naar de flat waar hij meer dan vijftien jaar 'rustig' heeft gewoond.

'Waarom?', staat op een houten bord tussen de bloemen. Bijna verontschuldigend zegt hoofdofficier van justitie Kitty Nooy dat er uit de brief die Van der V. achterliet geen duidelijk motief te destilleren was.

Slechts één kruispunt scheidt De Ridderhof van de Lumen-flat, waar de 24-jarige schutter bij zijn vader woonde. Hij kwam met een zwarte Mercedes, maar lopend was het in twee minuten te doen geweest. Bij de stoplichten liggen in de stoep witte tegels die voetgangers manen alleen over te steken bij groen licht. 'Geef kinderen het goede voorbeeld', staat erbij. Het is het werk van een zorgzame overheid in wat in 2002 nog de 'Groenste stad van Europa' was.

Het is de dag van het 'hoe nu verder' en 'waar zijn we aan toe', zegt waarnemend burgemeester Bas Eenhoorn. Hij bezocht De Ridderhof, waar zondag het sporenonderzoek voortging, en zag dat het winkelcentrum nog niet zo een twee drie weer open kan. 'Alles is van het een op het andere moment in de steek gelaten. Er moet worden opgeruimd, schoongemaakt.'

Rond De Ridderhof staan eenvoudige eengezinswoningen en flats gegroepeerd. Een monotone buitenwijk - wereld van garageboxen. Met muurkunstwerken en vrolijke balkonverfjes is in de loop van veertig jaar geprobeerd enige kleur aan te brengen. Zo hangt aan de gevel van de Aïda-flat een loeigrote muzieksleutel. Tot zaterdag was een bouwplaats naast De Ridderhof het enige wat de winkeliers hoofdbrekens kostte. 'Zeeman, Schoenenreus en Grillroom Piramide zijn gewoon bereikbaar', hangt op een spandoek.

Terwijl rechercheurs in witte overalls en met mondkapjes op de afgezette parkeerplaats van het winkelcentrum uitkammen, ligt op een aangrenzend balkon een bewoonster in bikini te zonnen. Ook in de Lumen-flat hebben bewoners met planten, tuinmeubilair en namaak-Romeinse beelden hun eigen 'costa balkonia' aangelegd. Bewijs van een rustige buurt, waar zelden of nooit iets noemenswaardigs gebeurt.

In de lentezon vinden buurtbewoners elkaar, met aangelijnde honden en kinderwagens. Het zijn kringetjes van ongeloof en geruchten. Ze praten over de wapens van Van der V., over de politie die 'zoals altijd lang op zich liet wachten', en over wat zij hadden gedaan als ze er wel bij waren geweest.

'Ik had hem in zijn rug gepakt.'

'Ach jij met je grootspraak. Hij stond alle kanten op te schieten.'

Een vrouw met een kinderbakfiets stopt bij de bloemeningang van De Ridderhof. Haar dochters leggen een bosje neer. 'Waarom? Uit medeleven natuurlijk. Wat moeten we anders doen. We winkelden hier allemaal.'

Kaarsen branden in de handen van honderden Alphenaren die zich 's avonds met rode gezichten van de zon verzamelen op het asfalt naast De Ridderhof. 'Het vlammetje flikkert, kijk ernaar en voel dat je ervan opkikkert', heeft iemand gedicht.

Buurtbewoners riepen tot de herdenking op en premier Mark Rutte omarmde dat burgerinitiatief. Hij beklimt een podiumpje dat snel op een vluchtheuvel is geïnstalleerd. 'Het land', zegt hij, 'staat om jullie heen.' In een huis-, tuin- en keukenbuurt aan de oevers van de Oude Rijn staat hij premier van alle Nederlanders te zijn.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden