Bloeit er oprechte liefde op in Nederland voor veldrijden?

Annemarie Worst (21) had de regenboogtrui voor het veldrijden bij de beloften nog maar net om de schouders, toen ze de vraag kreeg die iedereen wordt gesteld die in haar discipline succesvol is: of de weg iets voor haar was. Ze antwoordde bijna verontschuldigend. 'Nee, ehm, ik vind dat gewoon niet zo leuk.'

Annemarie Worst. Beeld EPA

Ze is niet de enige. Mathieu van der Poel, zondag zilver op het WK in Luxemburg na een reeks lekke banden, maakt er geen geheim van dat zijn hart bij het crossen ligt. Zeker vlakke ritten op de weg vindt hij maar saai, zegt zijn vader Adrie.

Een bestaan als wegrenner geldt kennelijk niet langer als de vervulling van een droom. Bloeit er dan oprechte liefde op in Nederland voor het trappen door het slijk? Gelet op die eeuwige vraag aan doorbrekend talent, houdt het imago nog niet over: veld en beemd vormen hooguit het voorportaal naar het echt werk op asfalt en kasseien. Na afloop staan er toch alleen maar een paar Vlamingen met de bloemen te zwaaien.

Omslag

De resultaten van het afgelopen weekeinde in Bieles in het zuidwesten van het groothertogdom, wijzen op een omslag. Bij de dames onder de 23 eindigden na Worst nog drie dames in oranje truien in de toptien. In dezelfde leeftijdscategorie bij de heren was er goud voor Joris Nieuwenhuis (20) en brons voor Sieben Wouters (20). Nieuwenhuis, begonnen op de BMX, zei dat hij zeker nog ambities had voor de weg, maar Wouters zei voluit voor het veldrijden te willen gaan. 'Dat past bij mij.' Er waren eerder blikvangers, zeker bij de dames. Thalita de Jong (23) reed maanden in haar in 2016 behaalde regenboogtrui, Sophie de Boer (26) won de wereldbeker.

In het rennershotel in Bascharage, op enkele kilometers afstand van het parcours in Bieles, verdrongen zich afgelopen vrijdag verslaggevers, cameraploegen en fotografen zich tot in het materiaalhok voor ontmoetingen met Lars van der Haar en Marianne Vos, maar vooral met Mathieu van der Poel. Diens aandeel in de toegenomen belangstelling kan moeilijk worden overschat. Met zijn prestaties en bravoure kan het veldrijden zich geen beter uithangbord wensen. Zijn niet te stuiten snikpartijen afgelopen zondag na zijn ongelukkige nederlaag onderstreepten zijn volledige overgave aan de modder.

Mathieu Van Der Poel. Beeld EPA

Goede uitslagen

Vos stelt met een blik op de drukte vast dat de sport door goede uitslagen meer in de kijker komt. De begeleiding wordt beter: talenten krijgen tegenwoordig al vroeg de kans op circuits voor de wereldbeker te rijden. Daar kunnen ze meteen de elite aan het werk zien. 'Het is helemaal een sport van deze tijd. Snel en explosief.'

Bondscoach Gerben de Knegt (41) ziet de contouren van een kentering. Volgens hem begint het in 2013 begonnen nationaal trainingscentrum veldrijden in Eindhoven vruchten af te werpen. Na het wegvallen van commerciële ploegen was het voor talent moeilijk expertise en faciliteiten te vinden. Veelal zijn het vaders die de rol van coach, monteur en chauffeur op zich nemen. De Knegt nam onder anderen Nieuwenhuis onder zijn vleugels en plukte Worst van het zadel van de mountainbike.

Er is nog geen aanleiding voor euforie, waarschuwt hij. Over de belangstelling van de media is er even wat minder reden tot klagen, maar sponsoren staan niet in de rij. 'Ga maar na: Marianne Vos had zelfs met haar staat van dienst de grootste moeite geldschieters te vinden.'

Belgische ploegen

Het energiebedrijf WM3 is hoofdsponsor van haar nieuwe team, maar er hangen nog kleinere sponsoren onder om het budget rond te krijgen.

Het gevolg is dat jonge renners vroeg de overstap maken naar Belgische ploegen. Daar trappelt het bedrijfsleven wel voor een plekje op het shirt of het frame. De Knegt ziet het met lede ogen aan. 'Ze krijgen een fiets en bijhorend materiaal en moeten het een beetje zelf uitzoeken. Het is alsof je een scholier examen laat doen zonder dat hij lessen heeft gehad. De druk om snel te presteren is heel groot. Als het dan even niet lukt, stoppen ze.' Hij noemt als voorbeeld Thijs Wolsink die een vijfjarig contract met het Belgische Marlux voortijdig afbrak.

Belofte

Bronzen medaillewinnaar Sieben Wouters is sinds deze maand verbonden aan de Belgische ploeg Pauwels Sauzen-Vastgoedservice. 'Ik ben wel blij dat ik deze stap als belofte zet. Dan weet je beter hoe je moet trainen en welke voeding belangrijk is. Als junior ben je nog vaak zoekende. Maar aan de andere kant: zeg maar eens nee tegen een contract als je 16 of 17 bent.'

In Bieles werd ook duidelijk dat Nederland en België niet in alle categorieën gezichtsbepalend zijn. Bij de junioren was het hele podium Brits, met op de hoogste trede de schriele Thomas Pidcock (17), een Mathieu van der Poel in de dop. Belgische media noemen hem een 'mini-Sagan'; net zo veelzijdig als de Slowaak Peter Sagan. De weg is zelfs daar nog de referentie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden