Blinde student tussen zienden

De romans van de blinde schrijver Vincent Bijlo plaatsen je als lezer voor een wat ongemakkelijke vraag. Lees je die boeken uit literaire belangstelling, of omdat je nieuwsgierig bent naar hoe het is om blind te zijn?...

De hoofdpersoon Otto Iking, die al optrad in Bijlo's debuut Het instituut, gaat Nederlands studeren in Utrecht. Gedeeltelijk is zijn leven als dat van alle eerstejaars: weinig studie, veel geouwehoer en een beetje heimwee. Op stoer-studentikoze toon wordt verteld over Otto's rondgang langs meisjes, traditionele grammatica, Kant en jonge klare. Een vorm van inwijding, die bij hem nog een andere kant heeft: Otto is voor het eerst alleen in een wereld van ziende mensen.

Zijn filosofische medestudenten maken hem wijs dat hij door zijn blindheid in een 'interessanter universum' leeft, maar zelf gelooft hij daar niet zo in: 'Ik had nog nooit een seconde nagedacht over de consequenties van het niet kunnen zien. Ik had er eenvoudigweg de tijd niet voor. Al mijn energie had ik nodig om me overeind te houden in een wereld die niet voor mij gemaakt was, omdat hij nou eenmaal bedoeld was voor ziende bewoners.' Over die energie, het gedoe dat met het blind zijn te maken heeft, gaat het vaak in Achttienhoog.

Bijlo heeft van Otto een wat kluchtige figuur gemaakt, die bij het schrijven van erotische gedichten zijn piemel in de piegt (de braille-typemachine) krijgt, die tegen paaltjes loopt, zijn kleren niet kan vinden na een dronken avond, eindeloos met de kapotte wijzers van zijn horloge klungelt, op verkeerde verdiepingen uit de lift stapt, de supermarkt niet kan vinden of zijn wenkbrauwen verschroeit bij het afbakken van een diepvriespizza.

Toch blijkt Otto's initiatie niet zozeer voltooid wanneer hij voor zichzelf kan zorgen en hard studeert, maar pas wanneer hij besluit met zijn studie op te houden. Geen literair journalist zal hij worden, maar een groot dichter. Hij fantaseert dat hij op het dak van zijn flat zijn poëzie staat te declameren en dat de hele stad voor hem juicht. Dat hij bij zijn buiging het hoofd tegen de balkonrand stoot, doet aan zijn triomf niets af.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden