Blinde paniek raast door Banda Atjeh

Opnieuw beeft de zeebodem voor de kust van Sumatra. De angst in Banda Atjeh is groot. De moskeeën vullen zich snel, de godshuizen waren immers bij de tsunami van december ook gespaard gebleven....

Van onze correspondent Michel Maas

Paniek raast dan al bijna een uur door de stad. Een zware aardbeving heeft Banda Atjeh door elkaar geschud en meer is er niet nodig om de hele bevolking de straat op te jagen. Om tien over elf 's avonds begint hotel Medan te schudden en te trillen. Even later wordt de beweging heftig. Het gebouw zwaait op zijn benen en begint te kraken.

Aan de zijkant klinkt lawaai van neervallend puin. Dat is het moment waarop de hotelgasten hun verbazing achter zich laten en hun kamers uitstormen, weg uit het gebouw, de straat op. Daar heerst blinde paniek. Mensen graaien spullen bij elkaar, springen in hun auto's en rijden haastig weg, weg van de zee, naar hoger terrein waar geen water ze kan bereiken.

Veel mensen zoeken bescherming in de moskee. Moskeeën gelden als veilige plaatsen sinds de tsunami de godshuizen wonderlijk ongemoeid heeft gelaten. De Atjeeërs geloven dat Allah daar de hand in heeft gehad en vertrouwen erop dat hij zijn moskeeën opnieuw zal sparen.

Als het licht uitvalt gebeuren er kleine ongelukken op straat. Verderop in de straat stort een gebouw in. Het stond al sinds 26 december op instorten maar de klap en de stofwolk jagen toch een rilling door de menigte buiten.

De stad is nog vol van sporen van wat een aardbeving met gebouwen kan doen. Hotel Kuala Tripa is twee verdiepingen lager geworden. Winkels zijn geplet onder het gewicht van de bovenverdiepingen, een supermarkt was zo plat als een boterham.

Verpletterd worden is echter niet de grootste angst van de inwoners van Banda Atjeh. Terwijl de aarde nog zachtjes natrilt gaan de blikken van de mensen naar de kant waar drie maanden geleden het water vandaan kwam.

Iedereen vreest een nieuwe tsunami. De plek voor hotel Medan is beladen. Het hotel is wereldberoemd geworden door de zeewaardige vissersboot die de vloedgolf daar voor de deur had neergesmeten. De aanliggende straten waren een kerkhof, waar het vol lag met een dikke laag modder, drijfhout en lichamen.

De modder is opgeruimd, de boot is weg en de eerste eethuisjes en winkeltjes zijn alweer open. Maar normaal is het leven nog lang niet. De angst voor de verwoestende kracht van het water zit diep. Pas als na bijna een uur de kalmerende oproep uit de luidsprekers van de moskee schalt, wordt het langzaam wat rustiger.

Helemaal rustig wordt het echter niet. Mensen gaan naar bed met hun kleren aan, maar durven niet te slapen. Er kan nog een aardbeving komen. Drie uur na de beving staan nog groepjes mensen op straat en turen in de duisternis.

Een tweede aardbeving blijft maandag echter uit, en ook het water komt niet.

Pagina 4: Hulpverlening Atjeh onder druk

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden