Blind vertrouwen in paspoort van geheim agent

Hij was niet zomaar iemand - de kennis die weleens Corets cafetaria in Zoetermeer binnenkwam. Hij deed zaken met 'geheime diensten', en hij had voor 'regeringen en hooggeplaatste contacten in binnen- en buitenland' gewerkt....

In maart 1999 zaten 'Geheim Agent 007', zoals officier van justitie M. Hemelaar hem omschreef, en Coret in de snackbar te praten. Al geruime tijd had het Feyenoord-talent Leonardo de Vitor Santiago problemen met zijn verblijfs- en werkvergunning. Een minderjarige Braziliaan mag nou eenmaal niet op zichzelf in Nederland wonen of in het eerste elftal van een Europese profclub als Feyenoord uitkomen.

Een Portugees paspoort zou hem ingezetene maken van de Europese Unie. Dan zou het probleem verholpen zijn en zou Leonardo Feyenoord noch Nederland achter zich hoeven te laten. Bovendien, had Leonardo niet eens gezegd dat zijn vader eigenlijk Portugees van geboorte was?

De officiële weg was nutteloos, wist de zaakwaarnemer, omdat er in Brazilië geen geldig document over Leonardo's vader te vinden was. De kennis reisde met vijfduizend gulden van Coret in zijn portemonnee naar Portugal om daar uitgebreid te informeren naar de mogelijkheden. Ook daar lukte het niet, zei de man bij terugkeer in het cafetaria. Maar een speciaal meegekomen Turkse vriend kon misschien wel wat voor elkaar krijgen, zo zei hij bij die gelegenheid. In Den Haag is van alles te regelen, verklaarde de Turk. En: paspoorten zijn overal te krijgen.

De kennis, die zich ook een voormalig informant van de Criminele Inlichtingen Dienst noemde, wist dat de Turk over goede contacten beschikte. Hij had namelijk eerder zijn Russische vrouw aan een geldig paspoort geholpen.

In november 1999 liep de 'geheim agent' de snackbar binnen, samen met een 'netjes geklede' Turk. Wie het was, wist Coret niet. De mannen hadden 'een roodkleurig paspoort' meegenomen. Een goed paspoort, dacht Coret na inspectie, en hij zorgde later voor de foto van Leonardo waarop het Braziliaanse talent zijn handtekening zette.

Waar het paspoort precies vandaan kwam, vroeg Coret niet. Dat het document uit het Haagse criminele circuit afkomstig was, wist hij niet. Ook vermoedde hij niet dat het paspoort deel uitmaakte van een partij die in 1998 uit het Portugese consulaat in Zürich was gestolen. Hij vertrouwde blind op zijn 'geheim agent'.

Het document was gedateerd op 2 maart 2000, zeven dagen voordat Leonardo 17 jaar zou worden. Eén maand eerder, dus nog als 16-jarige en illegaal ingezetene van Nederland, had hij een profcontract getekend bij Feyenoord.

In de zomer van 2000 werd bekend dat het Braziliaanse supertalent een Portugees paspoort had. Hij kon opgesteld worden in het eerste elftal van Feyenoord en in een korte tijd uitgroeien tot de lieveling van het Rotterdamse supporterslegioen.

Totdat de Arbeidsinspectie het Portuges paspoort nader wilde bestuderen. De inspectie wist uit eerdere onderzoeken dat Leonardo de Braziliaanse nationaliteit had en kreeg via de Immigratie- en Naturalisatiedienst in Amsterdam te horen dat het paspoort niet deugde.

Bij Feyenoord werd het document opgevraagd en uit onderzoek, en informatie van de Portugese consul-generaal, bleek dat het paspoort wel authentiek Portugees was, maar dat de gegevens (en foto) van Leonardo over bestaande informatie heen waren geplakt. Een vervalsing, dus.

In december 2000, anderhalve week voor de klassieker Feyenoord-Ajax, kreeg de Rotterdamse club te horen dat er grote twijfels waren over Leonardo's papieren en dat het Openbaar Ministerie een strafrechtelijk onderzoek zou beginnen. Drie maanden lang voetbalde de Braziliaan niet voor Feyenoord.

En Hans Coret, snackbarhouder en niet-gelicenseerde spelersbegeleider uit Zoetermeer? Hij zat gisteren licht gebogen in het beklaagdenbankje in de Rotterdamse rechtbank. Hij had het niet gemakkelijk gehad gedurende deze paspoortaffaire. Hij wil namelijk het allerbeste voor Leonardo, met wie hij een vader-zoon-relatie heeft. Nu werd hij gezien als een dubieuze voetbalmakelaar en een maffioso. In Zoetermeer hadden ze hem zelfs 'Hans Corleone' genoemd.

Met die kennis bleek het toch anders te liggen. Hij was als huisschilder actief geweest en in de horeca en was weleens met justitie in aanraking gekomen. En wat betreft die geheime diensten, buitelandse regeringen en het recherchewerk: de kennis had alleen maar een buurman die bij de recherche zat. Maar hij leek zo betrouwbaar, zei Coret. Hij leek niet zomaar iemand.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden