Blind date

Een echtpaar dat een kind verloor doet een wanhopige poging hun huwelijk te redden. Een half gelukt drama op basis van de film van Theo van Gogh, misplaatst gesitueerd in een landschapskunstwerk in Flevoland.

theater


Blind Date van Valéry Boutade en Kim van Kooten door Theatergroep Suburbia, regie Julia Bless.


Landschapskunstwerk Aardzee, Zeewolde, 31 augustus. Daar t/m 14 september. theatergroepsuburbia.nl


Enkele kilometers ten oosten van Almere ligt landschapskunstwerk Aardzee. Op een plek midden in de polder, waar normaal geen sterveling komt, ligt een golvend graslandschap met bruggetjes, watertjes en af en toe een 'aardheuvel'. Het kunstwerk dient volgens de informatie de eentonigheid van het landschap te doorbreken. Het is ooit in 1982 ontworpen door Piet Slegers en kon volgens de provincie Flevoland wel wat promotie gebruiken. Dus nu speelt Theatergroep Suburbia uit Almere er in de openlucht de voorstelling Blind Date.


Voor die locatie is de toneelbewerking van de gelijknamige film van Theo van Gogh uit 1996 een opmerkelijke keuze. Blind Date is een verhaal dat zich grotendeels afspeelt rond twee stoelen en een tafeltje in een bar, niet in de natuur. Het gaat over liefde, rouw en acteren. Hoe aanstekelijk Mirjam Stolwijk en Hylke van Sprundel hier ook spelen, het stuk is op deze locatie misplaatst.


Tegen een achtergrond van ruisende bomen en knipperende zendmasten creëert een barman (Isaäk Hofland) zitjes door witte elementen in het gras te leggen. Hier vinden de ontmoetingen plaats van het echtpaar Katja en Pom. Ze spelen een spelletje: telkens doen ze alsof ze elkaar voor het eerst ontmoeten op een blind date.


Al snel blijkt het rollenspel een wanhopige poging te zijn om hun beschadigde huwelijk nieuw leven in te blazen. 'Ik ben alleen op zoek naar een beetje warmte', zegt Pom op een eerlijk moment. Maar geen van beiden lijkt nog warmte in zich te hebben.


Al in de eerste minuten laten ondubbelzinnige geluidseffecten horen wat er aan de hand is. Het stel heeft hun jonge kind verloren tijdens een auto-ongeluk. Die pijn heeft hen vanbinnen leeggevreten. Regisseur Julia Bless laat het dode kind (op de première gespeeld door Claartje Auf dem Brinke) in witte kleding door de velden rennen. Vanuit dit hiernamaals levert het kind hardvochtig commentaar op de ouders.


De weinige subtiliteiten die er zijn, moeten komen uit het spel van Stolwijk en Van Sprundel. De eerste speelt een scala aan vrouwen. Bij iedere ontmoeting is ze een andere Katja: klein meisje, boze vrouw, moeder. Van Sprundel kan zich als Pom, een professioneel goochelaar, uitleven in allerlei halfgelukte trucs met balletjes en kaarten. Het zijn geestige terzijdes waarmee hij voor zichzelf de aandacht afleidt van het al te pijnlijke trauma - en voor het publiek van het maar halfgelukte drama waarnaar het zit te kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden