Bliksem-start

Noten opschrijven doen ze niet. Het piepjonge vriendengroepje Jungle by Night treedt pas sinds kort op: van North Sea Jazz tot Lowlands. 'Alles draait om overgave'.

Journalisten die een interview-afspraak maken met het jonge Amsterdamse collectief Jungle By Night moeten maar afwachten hoeveel van de negen bandleden zich melden. Ze hebben het nu eenmaal druk met de band, maar studeren ook nog (één bandlid is pas 16 en nog officieel leerplichtig). Misschien past het ook wel een beetje bij de muziek, dat zoete-invalgedrag: afrobeat, de traditie van Fela Kuti.


'Ik zal zorgen dat er minimaal twee bandleden komen,' beloofde de manager, en jawel: op de afgesproken tijd zit vijfnegende deel van Jungle by Night te wachten op het terras in het Oostelijke havengebied van Amsterdam. Pieter, Jac, Sonny, Ko en Pyke - aangenaam. Het is een mooie opkomst.


Het zijn drukke tijden. Veel festivaloptredens. Vrijdag aanstaande rijden ze naar Biddinghuizen. 'Lowlands, ja, dat is op voorhand al een hoogtepunt,' zegt tenorsaxofonist Pieter van Exter, 'al klinkt dat woord onderhand een beetje suf, want we beleven voortdurend hoogtepunten. Het hele voorbije jaar was een hoogtepunt.'


Het is waar: Jungle By Night heeft een bliksemstart gemaakt zoals dat Nederlandse bands maar zelden overkomt. Het piepjonge vriendenclubje speelt nog geen twee jaar samen en trad in mei 2010 voor het eerst echt op. Dan tellen we een handjevol privéfeestjes niet mee. De band speelde inmiddels op North Sea Jazz in Rotterdam en Noorderslag in Groningen, op het Bevrijdingsfestival en Into The Great Wide Open, in Parijs (met bandleden van Fela Kuti!), in Brussel en in De Wereld Draait Door.


En dat allemaal zonder album, want dat verschijnt pas in het voorjaar van 2012, als alles goed gaat. Het geeft wel aan wat voor buzz is ontstaan rond die ene vinylsingle (oktober 2010) en die ene EP (april 2011) die tot dusver verschenen. Acht nummers in totaal. Het waren vooral de uiterst energieke optredens die indruk maakten.


'Na ons allereerste optreden op de Aprilfeesten in Amsterdam, werden we gevraagd om een paar dagen later het voorprogramma van Mayer Hawthorne te verzorgen in een uitverkochte Melkweg,' vertelt Jac van Exter, gitarist en broer van Pieter. 'We stonden elkaar doodnerveus moed in te praten voor de ingang van de Melkweg: we gaan dit even doen, het komt goed. We wisten niet eens hoe een echte soundcheck in zijn werk ging of wat een monitor was.'


Het live-debuut werd voorafgegaan door een krappe acht maanden samen spelen in een oefenstudio. Een concreet muzikaal plan was er niet. Er ontstonden nummers waarin hun gedeelde muzikale voorkeuren samensmolten. Fela Kuti. En de muziek van de cassettebandjes die vader Van Exter meebracht uit Afrika: Ethiopische jazz, de Rail Band uit Mali.


Drummer Sonny Groeneveld: 'We kwamen allemaal regelmatig in Pacific Parc, op het Westergasfabriekterrein. Daar werd Afrikaanse muziek gedraaid, maar ook latin jazz en Balkanbeats. Die avonden hoor je terug in onze muziek, zou je kunnen zeggen.'


'Afrobeat met een westerse rockmentaliteit', dát is Jungle By Night. Wat die rockmentaliteit precies inhoudt?


'Wereldmuziek heeft onder mensen van onze generatie een vrij suf imago,' legt toetsenist Pyke Pasman uit. 'Partituur op een standaard en geconcentreerd spelen, zittend op een stoel. Zo gaat het bij ons dus niet.'


'Wij hebben nog nooit een noot opgeschreven,' zegt Pieter van Exter.


'Bij ons draait het allemaal om overgave,' zegt trombonist Ko Zandvliet.


'Voor mijn part ontstaat er een mosh pit bij onze optredens,' zegt Sonny Groeneveld. Vaak scheelt dat niet veel: de afrobeat van Jungle By Night gaat er op festivals opvallend goed in bij rock- en dancepubliek dat nog nooit van de band had gehoord.


'Onlangs speelden we op het festival Solar,' vertelt Pyke Pasman. 'De meeste mensen komen daarheen voor house, maar onze muziek bleek daar prima bij aan te sluiten, hoewel er niets elektronisch aan is. Afrobeat heeft iets gemeen met house. Ritmiek. Ostinato. Herhaling. Je kunt erop dansen en in een soort trance raken. Dat is de kracht van afrobeat: je kunt er op een muzikaal niveau naar luisteren, maar ook gewoon op grooven.'


Op het eerste volwaardige album moeten die twee kwaliteiten elkaar net zo natuurlijk omhelzen als op het podium, meer nog dan op de in april verschenen titelloze EP. Hoe blij de band ook met die plaat is, het was volgens Pieter van Exter 'een beetje een haastklus': er moest iets verschijnen omdat het plotseling zo hard ging met de groep.


Op nieuwe composities drukken alle groepsleden hun stempel, zoals eigenlijk alles binnen Jungle By Night gezamenlijk wordt besloten: iedereen mag zijn zegje doen, de band is geheel democratisch.


'We doen ons best om dat zo te houden,' zegt Sonny Groeneveld. 'Iedereen houdt dan het gevoel dat het zíjn band is en zíjn muziek. Ik denk dat we daarom allemaal bereid zijn er zo veel voor te geven.'


'Zelfs op het podium zijn we alle negen even belangrijk,' zegt Pyke Pasman. 'Bij bands met zang kijkt het publiek toch vaak naar de zanger. Wij zijn een instrumentale band, hebben geen frontman, geen vast focuspunt.'


'En als er dan toch geen focuspunt is,' zegt Sonny Groeneveld, 'kun je maar net zo goed gaan dansen.'


Jungle By Night: Jungle By Night (EP).


Kindred Spirits/Rush Hour


Optredens

Festivals deze week:

Dinsdag

De Parade (M.L. Kingpark, Amsterdam, 22.30)


Vrijdag

Lowlands (Walibi Holland, Biddinghuizen, Lima, 16.50)


Zaterdag

Delft Jazz Festival (Jazzity Stage, Hooikade, 20.45)


Zondag

Magneet Festival (punt IJdijk, Amsterdam, Circus, 23.00)


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden