Blijven zullen ze, desnoods met camper in de tuin

Al lang weten bewoners van vakantiepark Lingemeer dat ze er niet mogen wonen, zegt de gemeente. 'Een wethouder zei: anders ga je toch twee weken per jaar met vakantie.'..

Hennie Pelle (58) maakt de voordeur van zijn riante vakantiebungalow van 500 duizend euro deze middag monter open met de mededeling: 'Ja, ja, ik behoor tot de gelukkige 23.' De onheilstijding is binnen, 23 Lingemeerders die hun bungalow permanent bewonen, dienen op 1 oktober weg te zijn. Maar Pelle pakt zijn biezen niet.

'Desnoods gaan we collectief failliet', reageert de eigenaar van 1200 vierkante meter Betuws vakantiepark laconiek op de dwangsom van maximaal 90 duizend euro die hem over zestien dagen boven het hoofd hangt. Zes jaar heerlijk gewoond in dat prachtige huis met die keurig verzorgde tuin aan het water. Het feest is voorbij.

Verkopen zal moeilijk zijn. Want welke gek koopt nu een vakantiewoning die je niet eens meer, zoals nu oogluikend werd toegestaan, 365 dagen mag bewonen? En dat in een gemeente die de oorlog heeft verklaard aan eeuwige vakantievierders als Hennie Pelle. Eigen schuld, dikke bult? Pelle: 'De wethouder zei ons ooit, onder een kopje leut: ”Joh, ga er gewoon wonen. Het is geen probleem.” Ook de bank gaf geen signaal dat we verkeerd bezig waren.'

De lokale middenstand krijgt haast een beroerte van het vooruitzicht maar de gemeente Buren is onverbiddelijk: vakantiehuisjes in park Lingemeer moeten weer als vakantiehuisjes worden bewoond. Twee dagen nadat de Raad van State Buren in het gelijk stelde, een uitspraak die verstrekkende gevolgen kan hebben voor duizenden soortgelijke overtreders in andere gemeenten, houdt het oordeel park Lingemeer in zijn greep.

Omdat 98 procent de bunga-lows permanent bewoont, moeten zo'n 1500 bewoners op zoek naar een nieuwe, 'vaste' woning. Ron Binkhorst is, als lid van de 'Bende van 23', ook de pineut. 'Ik ga hier niet weg', roept hij in zijn woonkamer. 'Desnoods zet ik een camper in mijn tuin en ga ik daarin met mijn gezin wonen. Dan doe ik niets fout.' Nee, voorzitter Binkhorst (44) en zijn achterban van de Belangenvereniging Lingemeer vinden niet dat ze moeten boeten voor het jaren aan hun laars lappen van de regels.

Acht jaar na de oplevering van de eerste bungalow, klinkt nog steeds het verwijt aan de bestuurders van Buren dat ze kilo's boter op hun hoofd hebben en medeschuldig zijn aan de ontstane situatie. Binkhorst: 'Toen ik hier in 1997 een huis kocht, hoorden we van de gemeente dat er geen beleid was ten aanzien van permanente bewoning. De wethouder zei zelfs: anders ga je twee weken op vakantie en dan is het wel goed. U denkt toch niet dat 320 gezinnen hier willens en wetens de wet zijn gaan overtreden?'

Kortom, het is allemaal oogluikend toegestaan en de overheid, betoogt Binkhorst, moet de boel maar rechttrekken. 'Het doemscenario is dat 23 gezinnen op korte termijn failliet gaan', waarschuwt hij. Wethouder Chris Hekman van Volkshuisvesting kent ook de verhalen die de ronde gaan over zijn voorgangers. Hekman: 'De gemeente heeft altijd correct gehandeld. De bewoners wisten wat ze deden. In hun koopcontract stond: geen permanente bewoning. De notaris las het nog op en ze kregen hierover een brief.'

De onzekerheid van de laatste tijd doet het vakantiepark geen goed. Veertig huizen staan te koop. 'Die staat zelfs al twee jaar te koop', zegt Binkhorst, wijzend naar een bungalow met de naam Le Tournesol. Lique Kwisthout (37) zeult in de tuin met een eigengemaakt naambord met de tekst 'Lienden, Buren-Zuid' dat bij de toegang tot het park werd geplaatst. Maar de gemeente kon de actie om de wijk een officieel aanzien te geven, niet waarderen.

Nog dezelfde dag werd het weggehaald. Kwisthout, in de tuin met man en kind: 'We kunnen nu geen kant meer op. De woningen zijn onverkoopbaar. Ik heb geprobeerd mij in te schrijven voor een huurwoning in de gemeente maar dat kan niet. Want je moet een andere, 'echte' woning achterlaten. Onze eigen schuld? We zijn een modaal gezin dat heus niet zonder nadenken dit huis heeft gekocht.'

Hekman: 'Ik hoop dat ze voor 1 oktober hun hoofdverblijf hebben geregeld. Wij zitten niet te wachten op hun dwangsommen.' Binkhorst smeert hem als de kwestie is opgelost. 'Dan gaat het bordje 'Te Koop' in de tuin. Hier wonen vind ik geen zak meer aan. Je denkt toch niet dat ik met deze wethouders een kop koffie wil drinken?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.