Blijmoedig op weg richting Marseille

'Loop pelgrim/volg je bestemming/zet je twijfels opzij en vervolg je weg/Kijk omhoog naar de blauwe lucht/volg de zon tot je in Marseille bent/want vlak bij de zee wacht je vader op je', zingt Félix terwijl hij door het Franse land stapt, ergens halverwege Drôle de Félix, de tweede speelfilm van...

Félix is een blijmoedige homoseksuele jongen van Arabische afkomst die zijn vader nooit heeft gekend. Als zijn moeder overlijdt, en hij een brief van zijn vader vindt, besluit hij hem op te zoeken op het retouradres.

Vanuit de morsige Noord-Franse havenstad Dieppe reist hij per voet, gestolen auto, trein en uiteindelijk liftend naar Marseille. Halverwege breekt de zon door. Niet alleen letterlijk. Onderweg ontmoet de vrolijke, open Félix uiteenlopende types - jong en oud, man en vrouw, aardig en kwaadwillend - die hem allemaal iets over zichzelf vertellen.

Hoewel Ducastel en Martineau gewichtige onderwerpen als aids, homoseksualiteit en racisme aansnijden, is de toon van Drôle de Félix luchtig. Maar die prettige lichtheid en de fraaie fotografie (van een fotogeniek landschap) kunnen niet verhullen dat de mensen die Félix ontmoet clichématig zijn en de reis door Frankrijk nogal voorspelbaar verloopt - wat wordt benadrukt door de indeling in hoofdstukken, met titels als 'mijn broertje', 'mijn grootmoeder' en - tot slot - 'mijn vader'.

Het is als de blote piemels in Drôle de Félix: de aanvankelijke vanzelfsprekendheid krijgt uiteindelijk iets geforceerds.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.