Blijf toch af

Zeg...

– Hm?

– Heb je dat stuk gelezen Volkskrant, 'Hun hebben de taal verkwanseld'?

– Ja?

– ' s Toch niet te geloven.

– Wat?

– Wat die taalkundigen beweren. Dat we 'een mooie huis' eigenlijk gewoon goed moeten rekenen.

– Tja.

– Valt niet te leren, zeggen ze. Zelfs niet door 'academisch geschoolde allochtonen', staat hier. Mijn moeder leerde pas op haar 20ste Nederlands, en die zei dat niet hoor.

– Ja, maar behalve heilig en verblindend mooi was jouw moeder ook geniaal.

– Da's waar. Maar dan nog, dan zéggen ze het fout. Dan spreken ze niet voor 100 maar voor 95 procent correct Nederlands. Is dat een schande? Nee, we moeten de norm aanpassen aan de fouten van buitenlanders!

– Tja. Eerwraak in het wetboek van strafrecht, clitoridectomie in het ziekenfonds, dat soort dingen zijn hier ook bepleit, en nog niet zo lang geleden. Dit is net zoiets.

– Met veel pijn en moeite weten ze één taalkundige te vinden die het er niet mee eens is! Ik vind dat schokkend. Weet je wat de ellende is met Nederland?

– Nou?

– We zijn te trendy. Geen ruggegraat, pardon, ruggennnngraat, volgens de spelling van vorige week. Geen guts om gewoon nee te zeggen. Nee, wij doen niet mee. Láát maar. Weet je wat het nieuwe taboe is?

– Nou?

– Tevredenheid met hoe het is.

– Daar zeg je iets. Laatst hadden ze het op de radio over een minister, welke weet ik niet meer, daar werd van gezegd dat hij 'op de winkel paste' – met zo'n ondertoon van: een ramp voor het land. Je kunt nog beter volslagen geschift zijn dan alleen maar 'op de winkel passen'.

– Precies. Sleutelen, veranderen, vernieuwen, je eigen armzalige stempeltje erop drukken, daar gaat het om, in plaats van nederig voort te bouwen aan het werk van eeuwen. Mensen komen nog liever als filistijn in de geschiedenisboekjes dan niet.

– Maar de taal mag geen museum worden, zeggen ze.

– O nee, god bewaar ons voor musea! Dingen bewaren die waardevol zijn, ook zoiets naars. Vooruit, in de ramsj met al die oude troep! Gaan we lekker vingerverven op de lege muren. Bovendien, het klopt niet. Het Engels, het Frans, het Duits, zijn dat stoffige, museale talen?

– Niet dat ik weet.

– Toch wordt er nauwelijks aan gesleuteld. Daarom worden Shakespeare, Molière en Goethe nog steeds gelezen, en Vondel niet. Nóg een argument om van de regels af te blijven. Maar ja, Vondel, dat zullen die trendy taalkundigen ook wel vermolmde onzin vinden. Hoe noemt men dat tegenwoordig ook al weer? 'Sluit niet aan bij de belevingswereld van jongeren.' Komen geen geribbelde condooms in voor, bedoelen ze daarmee.

– Als de taal zich niet ontwikkelt, sterft zij af, zeggen die lui.

– Natuurlijk, er ontstaan nieuwe onderwerpen, en daar moet nieuwe taal voor komen. Neem dat 'snoezelen'. Nieuw idee, nieuw woord. En de hele wereld neemt het over. Gaat vanzelf. Maar 'een mooie huis' zeggen, in plaats van 'een mooi huis', welk nieuw grensverleggend inzicht wordt daarmee uitgedrukt? Behalve dan: 'iese taal, iese moeilijk'? Hou toch op. De angst om te zeggen dat één en één twee is, en geen drie, dat is het.

– Maar neem nou 'groter als'. Dat was ooit goed, maar dankzij een of ander regeltje van honderd jaar geleden werd het fout.

– Nou, en? Dan zeg je het toch lekker fout? Waarom moet elke overtreding direct worden gelegitimeerd?

– Eh. . . geen idee.

– Omdat we geen schuldgevoel willen. Maar schuldgevoel is juist goed. Een wereld zonder schuldgevoel, dat is de hel.

– Goh. Tja. Jij nog thee?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden