Blair en Charles prezen Kadhafi in brieven

LONDEN - Tony Blair kon zich soms gruwelijk ergeren aan de politieke interventies van prins Charles, bijvoorbeeld over moderne architectuur, de vossenjacht en genetisch gemodificeerd voedsel. Wat Libië betreft bleken de twee echter op dezelfde golflengte te hebben gezeten.


In de verlaten woning van Saif al-Islam Kadhafi, de lievelingszoon van de gevallen dictator, zijn brieven gevonden waarin Blair en Charles de Libische leider proberen te paaien. Waar de voormalige premier zich richtte op economische en militaire zaken, zocht de kroonprins een interreligieuze dialoog met Kadhafi.


'Dear Excellency'. Dat was de aanhef van een brief die Charles op 7 juni 2007 vanuit Clarence House naar Tripoli verzond. De kroonprins zei blij te zijn dat de banden tussen het Verenigd Koninkrijk en Libië aan de beterende hand waren. Een week eerder hadden Tony en zijn vrouw Cherie nog gekampeerd bij Kadhafi.


Net als Blair was Charles te spreken over Khadafi's 'pro-westerse' beleid, zoals zijn besluit om de Church of Saint Mary of the Angels weer op te bouwen. Ook voor zijn onderwijsbeleid, armoedebestrijding en gevecht tegen de uitbraak van aids in Benghazi kreeg de Libische leider koninklijke complimenten. Als oecemenische handreiking stuurde Charles een afdruk van zijn lezing 'Islam and Muslims in the World Today' mee, waarna hij de brief zowel in het Engels als Arabisch ondertekende.


Een kleine twee weken later plofte er weer een brief met Britse postzegels op Khadafi's deurmat, ditmaal afkomstig van 10 Downing Street. Na te hebben gerefereerd aan Charles' brief kwam Blair, in zijn laatste week als premier, snel ter zake. Hij zei blij te zijn met het oliecontract dat BP tijdens zijn bezoek aan Libië had afgesloten. Drie jaar eerder had Blair Shell al geholpen. Als ambassadeur van het Britse bedrijfsleven sprak de Labour-leider de wens uit dat ook ondernemingen als HSBC, Rolls-Royce, Vodafone, drukkerij De La Rue en waterbedrijf Biwater een bijdrage konden leveren aan de opbouw van de Libische economie.


Tegenover The Times, dat de brieven in handen kreeg, verklaarde een woordvoerder van de ex-premier dat de correspondentie in het licht moet worden gezien van Blairs Libië-politiek. Nadat de kolonel zijn chemische en nucleaire wapenarsenaal had opgegeven, beschouwde de Britse premier Kadhafi als een, zij het wat ondemocratische, bondgenoot.


Dat Kadhafi's militaire dictatuur geen afzetmarkt meer was voor massavernietigingswapens, betekende niet dat wapenproducenten er niets meer konden verdienen. Alvorens de brief te ondertekenen met 'Best wishes, yours ever, Tony' wees hij zijn nieuwe kameraad op het luchtafweergeschut van het wapenbedrijf MBDA. Dat laatste liep, door Kadhafi's besluiteloosheid, op niets uit. Vier jaar later mochten Britse gevechtspiloten van geluk spreken dat Blairs vredesmissie deels was mislukt.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden