Column

Bladen omarmen de wankele mens

Het leven is geen lolletje voor wie verzachting zoekt. Gelukkig zijn er de hulpbladen.

Jean-Pierre Geelen
Hoe blijf je zo lang mogelijk op de toppen van je geestelijke kunnen presteren? Het meinummer van Quest geeft tips voor een fit brein. Beeld Quest.nl
Hoe blijf je zo lang mogelijk op de toppen van je geestelijke kunnen presteren? Het meinummer van Quest geeft tips voor een fit brein.Beeld Quest.nl

Om hoogst particuliere redenen houdt de vergankelijkheid me nogal bezig - één dagje maar, waait wel weer over. En dat zul je dan altijd zien: in de schappen van de kiosk werd ik ruw aangesproken. 'Zo blijf je jong!', schreeuwde de cover van wetenschapsblad Quest. Daarnaast trof ik de Psychologie Magazine, met deze maand een 'Dossier Wijs oud worden'.

Dat presentje zat ingeklemd tussen een set van 30 'liefdeskaartjes voor een spannender seksleven', het verhaal 'Wijs uit je gevoelens' ('Wat zit er onder die boosheid?') en 'Zin in je werk' ('Zo geef je je baan meer betekenis').

Het leven is geen lolletje voor wie verzachting zoekt.

Onvast bladerend wierp ik een blik in de vooruitkijkspiegel. Het eerste perspectief was weinig rooskleurig. Na je 25ste is het leven een aflopende zaak, begreep ik.

Gelukkig zijn daar de hulpbladen, de klavertjes vier van het medialandschap. De populair-wetenschappelijke media hebben met succes de wankele mens omarmd en helpen hem oversteken. Ze vermommen zich als dokters uit wasmiddelreclames: gehuld in witte pagina's, in de binnenzak van hun omslagjasje houden zij het medicijn voor al onze pijn. Lucratieve handel. Pas thuis, nadat je de hele bijsluiter uit hebt, concludeer je dat het weer een placebo was, een hap lucht. Maar het jongbejaardenbrein laat zich graag verdoven.

Het recept: bewegen. 'Anders kakt je frontale kwab in'. Als we daar professor Scheerder niet hebben. En jawel: in Psychologie Magazine schittert zijn zilveren baardje. Minstens een half uur per dag bewegen, predikt de bureaufietser: 'Zo worden de neurotrofinen actiever, die laten de neurotransmitters hun werk doen.'

Zo eenvoudig is het.

Anders nog iets? Alcohol, stress en slaapgebrek zijn funest voor het fitte brein. Maar er is licht aan het einde van de tunnel: met muziek maken, goed slapen en eten wordt alles beter, lees ik (met bril).

Ik leer: blijf werken, zoek gezelschap, las vastendagen in, matig suiker, maar drink koffie. En: 'Schok jezelf geregeld'. Vooral dat laatste lukt aardig.

De zon brak verder door. 'Het dieptepunt van ons levensgeluk ligt statistisch gezien rond ons 46ste.' Daarna wordt het alleen maar mooier: mensen tussen de 65 en 79 jaar zijn het gelukkigst.

Door ervaringsintelligentie lossen ouderen problemen beter op dan jongeren, lees ik. En: 'Het brein heeft prikkels nodig, nieuwe uitdagingen, problemen die opgelost moeten worden.' Komt dat even goed uit. Als dit zo doorgaat, word ik minstens 100.

Daarna schrijven de bladendokters mij dopaminepilletjes en injecties met jong bloedplasma voor. Op weg naar het einde? Welnee: aan de horizon van het medialandschap gloort onsterfelijkheid.

Gelukzalig staarde ik tussen de geraniums door naar buiten. De ene hand voelde aan mijn frontale lob, in de andere hield ik mijn liefdeskaartjes. Deze laatbloeier is wéér een jaartje jonger.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden