Bitcoinstress moet je niet onderschatten

Hoewel mensen in Aleppo, jongeren in de Wajong die ontslag krijgen en Camiel Eurlings het ook zwaar hebben

Foto de Volkskrant

Over bitcoinstress, het fenomeen dat mensen die bitcoins bezitten niet kunnen slapen omdat de waarde als een dolle stijgt en niet kunnen slapen omdat de waarde vervolgens als een dolle daalt en niet kunnen slapen omdat ze het wachtwoord van hun digitale portemonnee zijn vergeten en niet kunnen slapen omdat ze bang zijn dat ze het teruggevonden wachtwoord van hun digitale portemonnee zullen vergeten, is het makkelijk schamper doen.

Een mens kan dan hautain over Aleppo beginnen, want daar hebben ze pas stress. Of over de jonge mannen en vrouwen in de Wajong die uit de sociale werkplaatsen zijn gegooid met hulp van de VVD en de PvdA, per 1 januari 2018 nog verder op hun uitkering zijn gekort en nergens aan de bak komen, omdat werkgevers al dat participatiegedoe door arbeidsgehandicapten maar omslachtig vinden. Of over de sores van Camiel Eurlings, die het ook heus niet makkelijk heeft.

Maar dat zou goedkoop scoren zijn. Want bitcoinstress is óók erg - bij mij groeide de overtuiging nadat ik diverse malen intensief een filmpje op de Volkskrantsite had bestudeerd. Het is een heel mooi filmpje, mogelijk is dit het filmpje van het decennium, en het gaat over Gerard. Gerard heeft 0,15 bitcoin die hij al in 2013 aanschafte, en van die trendsettende daad heeft hij enkel ellende ondervonden. Want koers omhoog, koers omlaag, wachtwoord kwijt, wachtwoord hervonden, koers omhoog, koers omlaag: Gerard heeft er de zenuwen van. 'Gillend gek' wordt hij ervan, zegt hij zelf, want de achtbaankoersen 'kun je real time volgen' en wie weet is zijn 0,15 bitcoin straks wel een ton waard, of anderhalve ton, en stel je voor dat hij dan wéér zijn wachtwoord kwijt is.

Alsof je het winnende lot uit de Oudejaarstrekking had - en iemand heeft het verlegd.

Ooit vond Gerard het gaaf, de bitcoin, want je naait de banken lekker een oor aan (denkt hij, om onduidelijke redenen, en denken vele bitcoingelovigen met hem, om eveneens onduidelijke redenen) en 'dat anarchistische is natuurlijk hartstikke mooi', want bitcoinspeculanten noemen zich graag 'anarchist'.

Dat je zowel zelfbenoemd anarchist kunt zijn als bovenmatig geïnteresseerd in winst pakken, wist ik al uit de tijd dat ik voor een weekblad over geldzaken schreef. Er is weinig waar je mensen gekker mee kunt krijgen dan met de belofte van gratis geld en ook de anarchist zit 's avonds na het douchen met natte haartjes te googelen op dehoogstespaarrente.nl. Zo heb ik menig stukje moeten schrijven over anarchisten en andere doorgaans verstandige mensen die al hun spaargeld mee hadden gegeven aan een keurige man in een roze overhemd die in de teak zat, of in de appartementen in Florida, of in schepen, of in de piramidespelen. Ze belden vervolgens half-huilend naar de redactie omdat ze nooit meer iets van de meneer in kwestie hadden vernomen.

Nu zou Gerard het wachtwoord dat toegang geeft tot die 0,15 bitcoin natuurlijk kunnen doneren. Aan een Wajonger die met dank aan de VVD en de PvdA uit de sociale werkplaats is gejaagd bijvoorbeeld. Zijn ze allebei van hun stress af. Managers noemen dat een win-winsituatie. Maar dat zal wel een te anarchistische gedachte zijn.

Meer over