Bill

Zaterdag reisde ik met allerlei schrijvers, politici, inspirerende sporters en Bill Clinton naar het Friese dorp Achlum. Wij waren door Achmea uitgenodigd over de toekomst te komen praten.


De hele week had ik me zenuwachtig zitten maken, want ik mocht naar de receptie van Bill Clinton, en met hem op de foto.


Wat moest ik aan? Wat moest ik tegen hem zeggen?


Mijn beste vriend zei: 'Je moet op Wikipedia kijken wat zijn recente bezigheden zijn. Daar verzin je dan een paar leuke opmerkingen over.' Maar daar had ik niet naar geluisterd. Ik was bezig met de subvraag: 'Effen zwarte jurk of stippeltjesjurk?'


De week vloog voorbij en voor ik het wist stond ik in een klapperende partytent met Henk Bleker en Erben Wennemars.


Bill was geland, zei de vrouw van de organisatie, en nu moesten we op volgorde gaan staan. Ze riep de namen af. Gedwee stelden mensen als Job Cohen en Jolande Sap zich op in een rijtje.


Voor mij in de rij stonden een ex-staatssecretaris van Cultuur en een Friese fadozangeres. Achter mij stond iemand van NOC*NSF. Ik wist niet wat dit zei over mijn positie in de maatschappij.


Intussen was Bill aangekomen en ik keek aandachtig hoe de mensen voor mij hem benaderden.


'Kijk', zei ik tegen de ex-staatssecretaris, 'Dick Berlijn praat best lang met hem.' 'Ja', zei de ex-staatssecretaris, 'die kan het over de oorlog hebben.'


Jaloers keken we toe.


Steeds als een gesprekje langer dan een minuut dreigde te gaan duren, deed Bill iets handigs. Met zijn rechterhand, waarmee hij de ander nog vast had, gaf hij diegene een zwieper, en dan belandde je naast hem. Vervolgens maakte de fotograaf een foto, en hop, klaar was je.


Ineens moest ik. 'Dag meneer Clinton', zei ik, 'ik ben een columnist... uit Nederland.' Toen liep ik vast. Ik dacht alleen maar dingen als: 'Ik had op Wikipedia moeten kijken', maar vooral: 'Ik wil geen zwieper.' Dus ik ging naast hem staan, lachte voor de foto en maakte aanstalten om weg te rennen.


Maar Bill zei nog iets. 'Don't drown out there', zei hij. Het regende namelijk vreselijk. 'You too', zei ik.


Ik was nu one handshake away van alle groten der aarde. Ik zou over een paar weken een foto krijgen die ik in alle wc's van al mijn toekomstige huizen zou kunnen ophangen.


En: Bill Clinton had me toegewenst dat ik niet zou verdrinken.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden