Billenwagen

Ik heb mijn vaste tekenaar Gabriël Kousbroek ingevlogen vanwege het roemruchte carnaval in de Algarve. 'Zeg eens Gaap, is het hier gezellig of niet?' Juist op dat moment dendert de Braziliaanse billenwagen voorbij.


'Ik ben geil!' brult Gaap.'Chicks with dicks!' Nu weet mijn kompaan nog niet dat de neuksituatie in Portugal niet bepaald hoopgevend is, qua vrouwen althans. Ik probeer de kunstenaar uit te leggen dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken en dat je, vooral tijdens de laatste dag van carnaval, niet al te kieskeurig moet zijn als het om de vleselijke lusten gaat. Weemoedig denk ik terug aan het carnaval in mijn voormalige standplaats Rio de Janeiro, toen ik nog een jonge god was en dus gelukkig.


Een travestiet of iets dergelijks zoent mij vol op de bek. 'Schaam jij je nooit, Van Amerongen?' Zomaar een vraagje van de beeldende kunstenaar. 'Dat moet jij nodig zeggen, Gabriël. De broer van jouw moeder had toch dat vunzige Portnoy's Complaint geschreven, over die manische Jood die zich hele dag aftrok in de sokken van zijn zus?


'Je hebt de klokken horen luiden, maar je weet niet waar de klepel hangt, waarde vriend. Mijn moeder heet Ethel Portnoy, en portnoy betekent kleermaker in het Russisch, maar zij heeft niets te maken met het alter ego van Philip Roth in diens klassieke roman.'


'Nu we het toch over rukken hebben,' ga ik onverstoorbaar door, 'toen ik een jaar of 13 was en overliep van de testosteron, stond ik de godganse dag aan mijn pielemuis te sjorren. Op een ochtend tijdens deze bezigheid kwam mijn moedertje mij het ontbijt serveren op mijn jongenszolderkamer; zelfgebakken cake, slappe koffie en een glaasje Appelsientje. 'Net op tijd om de verspilde eiwitten aan te vullen', was haar enige reactie.' God hebbe haar ziel, de brave.


'Ik wil dit eigenlijk helemaal niet weten, Tuurtje.' De beeldende kunstenaar heeft opeens ethische bezwaren.


Dan glijdt er een praalwagen langs met de Heilige Maagd. Onder heur ogen zijn dikke parels ingelegd als tranen. Ik word door devotie bevangen en stamel: 'Maria, kun jij me dan geen lekkere meid bezorgen? Hier in Portugal zal toch nog wel een achterkleindochter van Bernadette rondlopen? Die grot bouw ik na afloop wel. Of anders gewoon een herdersuurtje met jou. Kutzwager van de heilige Jozef en van God de Vader zelf, dat is de ware staat van genade.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden