Bill Clinton staat niet alleen

De zeventiende eeuwse Franse chirurg François de La Peyronie was de behandelend geneesheer van veel Europese vorsten. Dat wil wel iets zeggen en hij hoopte dan ook dat hij zo de geschiedenis in zou gaan....

Jarenlang werd over dit probleem alleen in medische boeken geschreven. En als Paula Jones niet had beweerd dat de Amerikaanse president Bill Clinton een van de slachtoffers van de ziekte van De La Peyronie is, was dat waarschijnlijk zo gebleven. Een onderzoek van de Britse uroloog R. Kirby heeft nu heel wat feiten over de ziekte naar voren gebracht.

Niet bekend

De symptomen waren al lang bekend voordat De La Peyronie leefde. Dat de ziekte pas een naam kreeg in 1743, lang nadat hij er over schreef, geeft aan hoe geheimzinnig er, ook toen al, over werd gedaan. Kirby achterhaalde beschrijvingen van de edele delen van de Byzantijnse keizer Heraclius. Zijn penis zou zo ongelukkig zijn afgesteld dat hij niet anders kon dan in zijn eigen gezicht urineren.

Over de oorzaak van de afwijking bestaat geen eensluidende verklaring. Genezing is lang niet altijd mogelijk. Chirurgie, radiotherapie, drugs, steroïden, vitamine E: het is in de loop der tijd allemaal geprobeerd.

'Er wordt weinig melding gemaakt van de ziekte omdat mannen zich schamen', aldus Kirby. 'En áls mannen zich melden krijgen ze vaak van de dokter te horen dat het wel meevalt. In slappe toestand is de kromming namelijk nauwelijks te zien. Pas bij een erectie ontstaat die karakteristieke hoek van wel dertig, vijftig of zelfs negentig graden. Alsof de penis terug de buik in wil. De bocht begint meestal in het midden.'

De ziekte komt vooral voor bij veertigplussers, al zijn er ook patiënten van in de twintig bekend. De kromming ontstaat door een concentratie van vezelachtig materiaal of littekenweefsel, meestal aan één kant van de penis. In de eerste maanden kan het intens pijnlijk zijn. De pijn trekt weg als het weefsel helemaal gevormd is en hard wordt.

'Bij een erectie zet de kant waarin het weefsel zit minder uit dan de andere kant', aldus Kirby. 'Daardoor gaat de penis krom staan. Wat de oorzaak is van de overproductie van het weefsel, weten we niet. In het verleden werd het vaak in verband gebracht met geslachtsziekten als gonorroe en syfilis.'

Het gebrek aan een verklaring voor het ontstaan van de ziekte, maakt het moeilijk om een geneeswijze te vinden. Voor sommige mannen is dat niet nodig omdat de kromming niet sterk genoeg is engeen echte problemen veroorzaakt. Voor anderen is behandeling wel noodzakelijk omdat ze er last van hebben. Volgens G. Benson, uroloog aan de Universiteit van Texas, biedt alleen een operatie soelaas. 'Er zijn vele therapieën op los gelaten. Zonder succes. Bij een operatie halen we een stuk uit de ongeschonden kant van de penis en plaatsen dat aan de andere kant, in plaats van het daar gevormde weefsel. Een probleem is dat het orgaan er korter door wordt, meestal één of twee centimeters.'

Er zit voorlopig niets anders op, beaamt Kirby. 'We hopen dat de toegenomen aandacht voor de ziekte zal leiden tot meer onderzoek.' Eén troost is er voor de patiënten: urologen volgen niet meer het advies van William Johnson Walsham. In zijn medische boek uit 1903 staat dat 'wanneer behandeling niet tot resultaat leidt...de hele penis zonder pardon geamputeerd moet worden'.

Roger Dobson, The Guardian.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden