‘Bijna iedere Afghaan heeft een wapen’

Luitenant Erik en zijn mannen, die behoren bij het derde peloton van de Bravo compagnie van het 44ste Pantserinfanteriebataljon, houden hun omgeving scherp in de gaten tijdens een patrouille....

Midden op een plein treffen ze een man aan met een AK47. Er lopen verder alleen een paar kinderen rond – het leven in Tarin Kowt speelt zich vooral af achter de lemen muren die de huizen omringen. De man met zwarte tulband en zwarte shalwar kamiez zegt een strijder te zijn geweest tegen de Taliban. Hij heeft een wapenvergunning bij zich van de lokale politie. Erik: ‘Bijna iedere Afghaan heeft wel een wapen. Wij horen regelmatig geschiet als wij patrouilleren. Vaak zijn het gewoon vreugdeschoten, bijvoorbeeld bij een bruiloft.’

Een mogelijkheid tot contact met de lokale bevolking dient zich een paar straten verder aan. Een man staat op straat. Luitenant Stephan van ‘psyops’ (inlichtingen) loopt naar hem toe en begint een gesprek via de tolk. De oude man blijkt doof. Maar zijn zoon wil best zijn mening geven over de aanwezigheid van de ISAF-soldaten. ‘Ze brengen vrede en veiligheid.’

Nietwaar, vindt een andere man die erbij is komen staan. ‘We zijn nog helemaal niet geïnformeerd over waarom ISAF er is.’ Stephan laat de tolk uitleggen dat ze er zijn om de lokale bevolking te helpen. De oude man grijnst ongelovig. ‘We hebben nooit hulp gezien in dit dorp.’ Stephan: ‘Zeg maar dat hij nog wat geduld moet hebben.’

Anderhalve week geleden zag de patrouille van luitenant Erik dat er problemen waren met het lokale irrigatiesysteem; de velden zijn nu droog en keihard. Het speciale Nederlandse wederopbouwteam (Provincial Reconstruction Team, PRT) voert nu gesprekken met de provinciale minister van Irrigatie over oplossingen.

Hoe arm Tarin Kowt is, wordt duidelijk in een oostelijke wijk van het provinciestadje. De Nederlandse militairen lopen in het duister door een labyrint van steegjes. Het stinkt. Alleen de witte plekken op de grond zijn nog veilig om de voeten neer te zetten. Dit is een open riool. Sergeant Mark: ‘Vieze mensen zijn het. Ze poepen overal.’

Op straat is het uitgestorven en donker om acht uur ’s avonds. De militairen moeten vanwege de veiligheid op afstand van elkaar lopen. ‘Niet bij elkaar in de kont kruipen, mannen’, brult korporaal Dennis over de radio.

Wanneer de mannen uit de steeg komen, doemen ineens de contouren van een stilstaande auto op. Er flitst iets binnen. En nog een keer. Gevaar? Twee militairen lopen er direct op af. De rest is uiterst waakzaam. Maar het blijkt loos alarm.

Terug in Kamp Holland. De wapens worden ontladen. De tientallen kilo’s zware uitrusting gaat af. Eronder: een drijfnat uniform. Dennis: ‘Ik voel me toch zó sexy vanavond.’Mark: ‘Alleen vanavond? Ik voel me altijd sexy.’

En dan wordt er gezamenlijk geëvalueerd. ‘Ik ben tevreden over hoe het ging’, concludeert luitenant Erik.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden