Bij vacature-offensief is iedereen gebaat

Het plan voor een vacature-offensief van de RWI wil het aanbod van en de vraag naar werk zo snel mogelijk koppelen....

De woorden waarmee mevrouw Schutte stelt dat een vacatureoffensief geen zoden aan de dijk zet, liegen er niet om (Forum, 8 april). Zo verwijt de bedenker van het plan, de Raad voor Werk en Inkomen (RWI) onkunde en de Centra voor Werk en Inkomen (CWI), die het moeten uitvoeren, paternalisme. Haar negatieve ervaringen met de CWI's laat ik onweersproken. Die lijken mij een wat wankele basis om deze organisaties (en meteen maar het plan voor een vacatureoffensief) volledig af te serveren.

Waarom eigenlijk een vacature-offensief? Werkgevers, werknemers en gemeenten hebben in de RWI drie dingen geconstateerd. Eén: er staan nog steeds vele tienduizenden vacatures langdurig open. Twee: door de economische malaise stijgt de werkloosheid snel, óók onder goed opgeleide en voor werk gemotiveerde mensen. Drie: aan deze situatie komt niet spontaan een einde. Er moest dus wat bedacht worden.

Nu is de RWI geen boven de werkelijkheid zwevende denktank, maar een organisatie die namens de drie direct betrokken partijen praktische en snel toepasbare oplossingen voor problemen op de arbeidsmarkt wil aandragen. Vandaar ons plan om een vacature-offensief te lanceren, zodat we op korte termijn de bestaande vraag aan het bestaande aanbod kunnen koppelen. Als dit lukt, bespaart dat niet alleen uitkeringen, maar levert het ook economische (groei) en maatschappelijke (arbeidsparticipatie) voordelen op. Waarom zien én werkgevers én werknemers én gemeenten - partijen die lang niet altijd op één lijn zitten, maar wel allemaal (praktische) kennis hebben van de arbeidsmarkt - in tegenstelling tot mevrouw Schutte dat zo'n vacature-offensief zin heeft?

Het plan voorziet er in om in specifieke sectoren (bouw, zorg, zakelijke dienstverlening, horeca, welzijn, groothandel, detailhandel) actie te ondernemen. Geen algemeen plan voor Jan en alleman dus, maar een gerichte aanpak. Niet door de overheid opgelegd, maar in nauw overleg met sectorale organisaties, uitzendbureau's en reïntegratiebedrijven. Hierdoor ontvangen de CWI's op maat gesneden informatie, wensen en eisen. Toegegeven, de CWI's (de vroegere arbeidsbureau's) zitten in een afrondende fase van een ingrijpende reorganisatie. Bovendien zien zij zich geconfronteerd met veel nieuwe werklozen die allemaal een uitkering willen ontvangen; op tijd en het juiste bedrag. Daar gaat natuurlijk menskracht in zitten. Júist om die reden adviseert de RWI om een aparte werkorganisatie het vacature-offensief te laten uitvoeren en het níet in te bedden in de reguliere CWI-organisatie. Dit Service-center gaat zich dus alleen bezighouden met het vervullen van bestaande vacatures door direct beschikbare en geschikte werkzoekenden. Het doel is simpel: we willen voorkomen dat mensen die werkloos dreigen te worden daadwerkelijk een uitkering moeten aanvragen. Voor veel anderen willen we de uitkeringssituatie zo kort mogelijk laten duren. Het plan vergt slechts een bescheiden investering, die zich vervolgens dubbel terugbetaalt.

En bij alle kritiek die er wellicht op het CWI te leveren valt, mag één ding niet worden vergeten. Het CWI is nog altijd de enige belangeloze organisatie waar iedereen terecht kan die niet goed in staat is om op eigen kracht de weg naar een nieuwe baan te vinden. Niet iedereen heeft de assertiviteit en de zelfredzaamheid van een freelance journaliste. Niet iedereen is tevreden met een paar adresjes van vacaturesites en gaat daarmee zorgeloos aan de slag na eerst een paar maanden bijgekomen te zijn van de schrik na een ontslag. Het is juist paternalistisch om de zaken zo simpel voor te spiegelen. Veel mensen is de arbeidsmarkt en de wereld van vacatures en werk zoeken volkomen vreemd. Wie daar ineens mee wordt geconfronteerd, heeft een anker nodig. Het CWI moet dat kunnen bieden.

Het staat een ieder vrij om 'een duwtje in de rug' paternalistisch te noemen. De RWI spreekt liever van een gezamenlijke ambitie om iets nuttigs te doen. Niet bevoogdend, maar aanvullend op bestaande mogelijkheden. Ik vermoed dat zowel de werkgever die om personeel zit te springen, als degene die opeens het spook van de werkloosheid ziet opdoemen, dit ook zo voelt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden