Bij 't supporterslied van vallende glasscherven steeg luid gebrul op

Ik ging afgelopen week uit eten in de stad van mijn dromen, Amsterdam...

Op weg naar het restaurant passeerde ik mensen met beschilderde gezichten en een slap soort petjes op. Samen met andere kledingstukken als sjaals en T-shirts zijn dit belangrijke attributen om je voetbalsupporter te mogen noemen. Het was opvallend dat deze supporters vrijwel zonder uitzondering in groepjes over straat liepen.

Ik vroeg mij af waarom dat was, maar ik kreeg geen tijd om een antwoord te zoeken. Eerst moest ik me door een menigte worstelen die bier over mij uitstortte. Een paar keer moest ik bukken voor een aanzeilend blikje. Vrijwel niemand keek hier verbaasd van op. Ik leidde daaruit af dat het erbij hoorde.

Met gespannen nieuwsgierigheid liep ik verder de grachten af, richting Spui. Op de bruggen over de Keizers- en Herengracht dacht ik even in een schilderij van Jeroen Bosch beland te zijn. Mensen hingen over de brugrailing te roepen, sommigen spuugden voedsel en drank. Het geslacht pontificaal in de hand, stonden mannen openlijk te urineren.

Bij het Spui aangekomen viel me ook op dat er groepjes waren die iets zongen. De teksten waren van een ontroerende eenvoud. En als vanzelf begon ik mee te zingen. Gaandeweg verhief ik mijn stem, aangemoedigd door de kreten die om me heen opklonken.

Ergens lag een stuk hout. Ik raapte het op en van pure vreugde begon ik op de maat van het lied ritmisch te slaan op een geparkeerde auto. Al naar gelang de klank die ik nodig had sloeg ik op de motorkap of het dak. Nooit geweten dat dat zo mooi klonk op een Mercedes.

Toen mijn lied ten einde was merkte ik dat mensen waren blijven kijken en mij luidkeels aanmoedigden. Dat was me sinds lang niet meer overkomen. Zoveel aandacht. Een weldadige warmte maakte zich van me meester. Een gevoel dat ik tussen gelijken beland was; ieder dacht hetzelfde als ik. Het maakte me vrij en ik zweefde verder in de richting van het restaurant.

Daarbij passeerde ik een grote etalageruit die schitterend glimde in het gele lantarenlicht. Sprookjesachtig. Het was voor mij. En de anderen op straat waren het daarmee eens, dat voelde ik gewoon. Ik mocht dus doen wat ik wilde. In een roes van geluk bij zoveel solidariteit pakte ik een grote kei die verdwaald op straat lag. Ik voelde me één met mijn omgeving. De kei werd een verlengde van mijn arm.

Ik gooide met kracht in de richting van die prachtige glanzende ruit. Een schitterend tafereel volgde, van glasscherven die zich lieten vergezellen van een geheel eigen supporterslied van vallend glas. Gebrul steeg op, handen trokken kleren weg uit de etalage.

Ik was ondertussen bij mijn restaurant aangekomen. Binnengekomen bestelde ik Taglierini alla fonduta e tartufo nero en een glas witte Torre di Giano uit Umbria. Weliswaar geen Lombardijnse wijn, maar toch zeer lekker. Forza Ajax!

AMSTERDAM Leo Goetstouwers

Grootspraak

'PSV heeft Ronaldo, maar wij hebben Kluivert', aldus Louis van Gaal in augustus 1994. De sportredactie van de Volkskrant vond deze uitspraak wel erg boud en besloot haar juist daarom als kop te kiezen voor hun voorbeschouwing op het voetbalseizoen '94-95. De nog volslagen onbekende Kluivert vergelijken met de nieuwe Braziliaanse Romario, was dat immers niet het zoveelste bewijs van grootspraak van de Ajaxcoach?

Maar zie, Ronaldo werd met 28 doelpunten weliswaar topscorer van de eredivisie, maar Kluivert een goede tweede. Dit terwijl hij voor zijn 18 doelpunten maar half zoveel speeltijd kreeg als Ronaldo.

De sportredactie van de Volkskrant meet fouten van sporters, coaches en bestuurders breed uit en rekent het hun aan als zij fouten achteraf niet erkennen. Kleunt de redactie zelf mis - en dat gebeurt bij herhaling - dan hoor je haar daar later nooit meer over.

Dubbele moraal. Niet zo sportief ook.

BREDA Huub Buijssen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden