Bij Sport 7 moet alles snel, snel

De eerste dag dat Sport 7 uitzond, was het station in één klap de best bekeken zender van Nederland. Dat was tijdens de wedstrijd Ajax-PSV....

HENK STRABBING

'KRAAIT WORDT gult innaag,' zegt ze. Elsemieke Havinga moet blijkbaar flink dóórlezen van de regisseur. Berichten zijn lastige dingen. Want dan zie je te weinig actie op de televisie. En Sport 7 moet snel, snel. Dus niet goed, logisch.

Zo geraakt Elsemieke, toch een hockeymeisje van navenant keurige komaf op wier uitspraak thuis gelet moet zijn, tot dit neo-koeterwaals. Bij enig deduceren gaat het om Krajicek die te Den Haag gehuldigd gaat worden.

Elsemieke zegt ook herhaaldelijk: 'Fijno' en dan gaat het, zo blijkt uit de context, om Feyenoord. Ze praat over 'foebal'. Je moet behoorlijk bij de les blijven, want er wordt voor haar geen ondertiteling meegeleverd op ons nieuwste net.

Sportcafé heet Elsemiekes programma dat ze afwisselend presenteert met Hans Kraay junior, bekend grapbroek. Elke weekdag. Rond borreltijd, dat spreekt.

Elsemieke zit aan de tap in de functie van kastelein en interviewt haar 'klanten'. Gouden roeier Nico Rienks wil liever champagne, al zou Elsemieke 'voor hem wel een pilsje willen tappen'. Goddank hoeft het niet, want de regisseur heeft besloten dat haar script op de lekbak moet liggen.

Rienks, die er toch duidelijk eerder als een bierdrinker dan een fluitjesnipper uitziet, is lief voor haar en voorziet hopeloos geklieder.

Nico ontvangt ook een speelgoedbeer van Elsemieke. 'Weet je waarom, Nico?' Ja, dat weet Nico. De beer is voor Ron Zwerver die hier eigenlijk had moeten zitten, maar wiens vrouw zojuist weeën heeft gekregen. Daarom was Nico, die pas veertien dagen later stond gepland, bereid met de volleyballer te ruilen.

Zo kom je aan een heleboel onmisbare informatie via de nieuwe sportzender. Mooie binnenkomer op je werk, de volgende dag: 'Goh, wist jij dat Ron Zwerver een kind had?'

Snel, snel. Joop Hiele aan de telefoon. De ex-Feyenoord-doelman moet commentaar leveren bij een filmpje van tien jaar geleden toen het Kuiplegioen in opstand kwam tegen het bestuur en woedend het veld bestormde. Hiele begint al te vertellen, maar Elsemieke is nog niet verder dan: 'Joop! Joop? Ik hoor Joop niet.'

De kijker intussen wèl, helder en duidelijk. Blijkbaar zet een slaapkop in de regiekamer alsnog een schakelaar om, want dan loopt alles ineens op rolletjes.

Alleen krijgt Elsemieke niet precies te horen wat ze graag wil. 'En, Joop, moest je rennen voor je leven?' vraagt de interviewster gretig. Nou nee, dat moest Joop helemaal niet. Hij wandelde gewoon van het veld af, want hij stond toch aan de goede kant.

Volgende poging: 'Joop, wat doe je tegenwoordig?' 'Ik doet eigenlijk van alles en niks. Ik werkt iets voor de VVCS. En ik heb dit jaar weer per ongeluk twee keer onder de lat gestaan.' 'Was dat leuk?' 'Ja, dat was wel leuk.'

Wat vindt Joop 'van het Feyenoord dat er nu staat'? 'Tja, ik zit er niet meer zo in. Ik zit op de tribune.' Dankjewel Joop. Dag Joop. Wéér volop gesprekstof voor de geïnteresseerde kijker: 'Wist jij dat die Hiele weer heeft staan keepen? Per ongeluk.'

Hoeveel sporters hebben zo veel verhaal in huis dat ze interessant blijven voor iets dat zou kunnen gaan lijken op een echt vraaggesprek? Weinig, zo valt te vrezen. Dit werd de eerste week al pijnlijk duidelijk.

Dennis Bergkamp bijvoorbeeld - nooit méér gehoord dan een paar clichés, die dan ook nog exact voorgezet moeten worden door de interviewer.

Dennis verliest met Arsenal van Liverpool en krijgt de min of meer retorische vraag toegeschoven: 'Soms zagen we de oude Bergkamp?' De Nederlandse prof in Engelse dienst: 'Ja, dat heeft niet zo veel met vorm te maken. Dat zie je altijd wel een keer in een wedstrijd.'

Volgt een onbeholpen litanie over blessures en het aantal minuten dat hij daardoor tot nu toe in het veld heeft kunnen staan. Tientallen keren gehoord uit even zo veel kelen van Bergkamps gelijken.

En dan hebben we het nog niet eens over de voetbalsubtop of vertegenwoordigers van minder gangbare sporten die uit dien hoofde nog minder ervaring hebben met microfoon en camera.

Neem grasbaan(motor)racer Henk Snijder. Hij gaat na een lange, maar grotendeels onopgevallen carrière stoppen. De Sport 7-ondervraging ontlokte hem binnen één minuut de volgende, hoogst interessante bespiegelingen: 'Je bent jong en je wilt winnen. Stilstand is achteruitgang, dus je moet blijven. Als ik A zeg, zeg ik ook B en dan is het gebeurd.'

Zelden, althans tot nu toe, diept Sport 7 iets uit. Veelbelovend leek een itempje te worden over een 75-jarige (!) Nederlandse schoonspingster die vorig jaar kampioene van Europa was en nu zelfs 's werelds tweede. In haar leeftijdsklasse. Heel even dreigde het interessant te worden door de mededeling van haar trainer dat door de prestaties van deze mevrouw veel jonge kinderen in 'haar' bad aan het schoonspringen zijn geslagen.

Maar het bleef bij dat ene zinnetje en het al te snel vervliegende beeld van een jongetje op de driemeterplank. Hoezo breedtesport? De makers van het filmpje wilden er klaarblijkelijk niets over weten en dat is toch een van de vele doelstellingen die Sport 7 voorgeeft.

Dit stuk gaat bewust niet over wedstrijdverslagen. Een wedstrijd is een wedstrijd - daar kun je je, mits cameraploegen hun werk doen en de commentator niet echt zit te slapen, nauwelijks aan vertillen. De kijker moet alleen wennen aan nieuwe stemmen.

Slechts één ding over die commentatoren. Ze zouden, zo meende Jos Staatsen bij de geboorte van de zender, positief moeten zijn. Maar zelfs dát zijn ze niet. Wel volslagen kritiekloos.

Terug naar de franje die op Sport 7 zo'n grote plaats inneemt. Wat moeten kijkers met die oliedomme quiz van Frank Masmeijer en met programma's als Bekken of Boksen, waarin, zo zegt het persbericht, 'een jongen en een meisje het tegen elkaar opnemen in de boksring'. 'Loopt het uit op zoenen, of wordt het slaan?' Of met 'de vaste column, waarin een Belg met een zak over zijn hoofd zijn gedachten uit'?

Wie afgelopen week even wegzapte van Koos Postema en de voorbeschouwingen (met trainers die opvallend langdradig mochten zijn) kon toevallig terechtkomen bij Hein Donner, Ein Heldenleben van de NPS. Aan dergelijke prachtdocumentaires komt Sport 7 in geen eeuwigheid toe, zo valt te vrezen.

Een hoogst interessante vraag is ook: wat vindt de reclamewereld van deze prille zender die het immers volledig van advertentie-inkomsten moet hebben?

Dan Ligtvoet van Initiative Media klaagde begin augustus in het reclamevakblad Adformatie: 'We komen moeilijk tot zaken met Sport 7.' Hij signaleerde dat reclame maken op die zender behoorlijk wat duurder was dan op andere zenders, 'soms zelfs 30 tot 60 procent'.

Ligtvoet hield het er op dat de organisatie vlak voor de startdatum nog niet helemaal op haar commerciële taken berekend was.

Ligtvoet toen: 'Ze hebben in de markt verwachtingen gewekt. Nu is het tijd om zaken te doen en nu blijkt dat ze, naar mijn idee, onderschat hebben wat voor werk dat is.' Ligtvoet kondigde 'een paar pittige gesprekken' aan met het nieuwe net.

Dan Ligtvoet zegt nu: 'Die gesprekken zijn inmiddels geweest. Er is een beweging in de goede richting. Maar in feite kunnen we pas na een maand de balans opmaken. Dat kost veel cijferwerk.' Ligtvoet blijft in stijl: 'Tijdens die gesprekken hebben we een gele kaart uitgedeeld voor het commercieel beleid van Sport 7 en ik heb de indruk dat ze het begrepen hebben. Ze hadden de zaken gewoon niet zo handig aangepakt.'

Ook Michel Frank van het bureau Media Exposure merkt dat de adverteerders nog altijd de kat uit de boom kijken. 'Er zijn wel wat meer aanvragen, maar je kunt pas over een week of drie, vier zien waar het naar toe gaat. Hoe gaat de programmering in elkaar zitten? Je kunt ervan uitgaan dat Sport 7 veel pieken en dalen zal hebben. Als er geen toppers zijn in de vorm van grote voetbalwedstrijden, dan zal de kijkdichtheid ongetwijfeld marginaal zijn.

'En dan: wat gebeurt er wanneer de huidige periode van gratis doorgifte op de kabel voorbij is? Hoeveel mensen kopen of huren een decoder, indien die al beschikbaar is? Dat zijn allemaal vragen waar een adverteerder op dit moment mee zit.'

Een groep studenten economie van de Rijksuniversiteit Groningen kwam enkele weken geleden tot de conclusie dat de mogelijke reclame-inkomsten van Sport 7 minimaal zeventig miljoen op jaarbasis zouden zijn. Maar aan dit onderzoek kleefde een manco. De studenten gingen uit van een maximaal kabelbereik. Als Sport 7 niet 'vol' op de kabel zit, gaan die inkomsten naar beneden.

De kijkdichtheid van de nieuwe zender was de allereerste uitzenddag gemiddeld 20 procent, tijdens Ajax-PSV zelfs 50 procent. Maar daarna kwam de maandag met een kijkdichtheid van nauwelijks één procent. Precies wat Michel Frank dus voorspelde: marginaal. Dat wil zeggen: het potentieel is er, maar hoe maak je het waar?

Is er dan toch wat al te gemakkelijk omgesprongen met de doorverkoop van wedstrijdfragmenten aan de NOS? Want die beelden komen in de praktijk niet eens erg veel later op het scherm. Afgelopen woensdagavond spatten bij de NOS zo ongeveer alle doelpunten achter elkaar van de tv, terwijl Sport 7 zojuist gezapig aan zijn lange fragmenten begonnen was.

Zou misschien dat NOS-geld broodnodig zijn geworden toen bij Sport 7 de overtuiging post vatte dat de reclame-inkomsten toch voorlopig flink zouden tegenvallen?

Ruud Hendriks, interim-directeur van Sport 7, vindt dat zijn taak erop zit. Hij gaat terug naar Endemol om de gang van dat bedrijf naar de beurs te begeleiden. Hij weet dus óók iets van geld, mag je aannemen. 'Ik heb bij Sport 7 niets meer te doen,' is zijn argumentatie. Zelden iemand zo krom horen redeneren, terwijl die Hendriks toch een hoogst verstandige man lijkt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden