‘Bij ons is er geen plafond’

Sevenhuysen en Bos..

Van onze verslaggever Rob Gollin

ROTTERDAM Galeriehouder Paul Sevenhuysen (54) en ondernemer René Bos (49) zelf echtgenoot van een galeriehoudster, staan aan de wieg van de Nationale Kunstkoop. Ze verwachten veel van het systeem, waarbij kunstkopers een lening afsluiten, en de galeriehouder de rente betaalt.

De overheid heeft met de Mondriaan Stichting een vergelijkbare regeling. Wat is daar mis mee?

‘Het probleem is dat niet iedere galeriehouder daaraan kan meedoen. De Mondriaan Stichting moet selecteren omdat het budget beperkt is. Wie erbuiten valt, loopt de extra omzet mis die door de Kunstkoopregeling wordt gegenereerd. Dat kan oplopen tot 30 à 40 procent. Er ontstaat zo tweespalt in de sector. In ons systeem zit ook geen maximum te financieren bedrag. Bij de Mondriaan Stichting is dat 7500 euro.’

U laat ook niet iedereen toe.

‘Het is een kwaliteitsprogramma. Postershops of inlijstfirma’s bijvoorbeeld zijn uitgesloten. Voorwaarden zijn een onbesproken financieel verleden, een eigen stal kunstenaars, deskundigheid, geregelde exposities en zeker drie dagdelen per week open. Daar zit enige subjectiviteit in. Maar wij zijn niet gebonden aan overheidsbudgetten. Er is geen plafond.’

Er zijn al veel galerieën die een renteloze financiering aanbieden.

‘Daar komt nogal wat bij kijken. Het is administratieve rompslomp om bij te houden of de klant wel elke keer op tijd aflost. Hoewel de gemiddelde kunstkoper boven modaal zit, is er altijd een financieel risico. In ons systeem staat het geld binnen vijf dagen na de aankoop op de rekening. De rest regelt de bank. De termijn van terugbetaling bij ons is maximaal 36 maanden. Dat kan lang niet iedereen zich veroorloven.’

Wilden de banken graag?

‘We zijn er heel wat afgelopen. Voor veel instellingen was de structuur waarbij de partij die de lening afsluit niet dezelfde is die de rente betaalt, een onoverkomelijke horde.’

Zal de galeriehouder de rentekosten niet gewoon in de verkoopprijs verrekenen?

‘Dat is niet de bedoeling. De winst hoort te zitten in de grotere omzet. De speelruimte is niet zo groot. De te betalen percentages zijn veelal verdeeld over drie partijen: de galeriehouder, de kunstenaar als ie meedoet en de belastingdienst – een deel is fiscaal aftrekbaar. Bovendien: een kunstenaar gaat zichzelf niet uit de markt prijzen. Maar het is wel lastig te controleren. Uiteindelijk wordt alles verrekend, ook het gratis kopje koffie bij Albert Heijn. De regeling van de Mondriaan Stichting wordt tenslotte ook door de belastingbetaler opgebracht.’

Wat zit er voor u in?

‘We krijgen commissie van de bank. Maar daar zullen we beslist niet rijk van worden. Tot dusver heeft het vooral geld gekost. Onze drijfveer is echt: gelijke monniken, gelijke kappen in de sector.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden