Column

'Bij meneer Bakker in de klas rekenden we elke dag anderhalf uur'

Het stempel dyscalculie kan meteen de prullenbak in, schrijft Renée Braams. 'Natuurlijk kan elk kind de tafels leren, als het kind en de juf er de vereiste tijd en moeite in steken.'

Leerlingen bezig aan hun schoolwerk. Beeld anp

Ik dacht dat de ziekte dyscalculie na een kort en weinig bewogen leven een stille dood was gestorven. Terecht, want met zo'n stempel wil je je kind of leerling toch niet de jungle van de prestatiemaatschappij in sturen?

Maar het is niet waar. Op de groep 8 -ouderavond die ik vorige week bezocht, kwam het wel en wee van het kind met dyscalculie bij elke stap op het glibberige pad naar de middelbare school, ter sprake.
Ze kregen geen extra tijd bij de Nio-toets! De dyslectische kinderen kregen dat wel! Ze mochten ook hun mapje met tafels niet gebruiken tijdens de toets!

Wat hoor ik? Mapje met tafels?

Klopt, lichtte mijn dochter de volgende dag toe. Er zijn in de klas een stuk of vier kinderen die voor hun rekenwerk een hulpmapje hebben met alle tafels en allerlei gangbare sommetjes zoals 8+4=12.

'Ze kunnen niet automatiseren', verklaarde een moeder op de ouderavond de kwaal. Automatiseren betekent dat je direct weet dat 8+4 12 is, zonder met je vingers te hoeven gaan tellen, en dat je weet dat 7 x 7 49 is, zonder al rondjes door de kamer lopend de tafel van 7 te reconstrueren.

Deftig gelegitimeerde verwaarlozing
In het tijdschrift 'Hoe overleef ik' (aug/sept 2013) vertelt psychologe Jolanda Langedijk, gespecialiseerd in rekenproblemen, dat de oorzaak van dyscalculie is dat verschillende hersendelen niet goed samenwerken. 'Gerichte begeleiding kan je iets verder helpen, maar rekenen zal altijd moeilijk blijven', zegt ze.

Volgens mij kan gerichte begeleiding kinderen niet iets verder helpen maar een heel eind.

Die mapjes zou ik direct in de prullenbak gooien, samen met het stempel dyscalculie, want die hele mikmak is doodgewoon weer deftig gelegitimeerde verwaarlozing.

Natuurlijk kan elk kind de tafels leren, als het kind en de juf er de vereiste tijd en moeite in steken. Mijn dochter is ook niet handig met rekenen, maar de tafels hebben we er gewoon in gestampt. Ik heb haar weleens een vakantiedag lang elke vijf minuten overvallen met de vraag 7x8 =? Nou dan leer je het wel!

Mijn dochter vindt rekenen nu leuk. Leuk! Dat heeft ze voor elkaar gebokst, omdat we zoveel oefenen dat ze nu kán rekenen.
Ik vind het triest hoe weinig oefentijd er is op school. Breuken bij elkaar optellen door ze eerst gelijknamig te maken, krijgt ze een paar keer uitgelegd, en dan moet ze het kunnen. Hup, naar het volgende onderwerp, breuken vermenigvuldigen en delen.

Eindeloos breuken optellen
Het is zo sneu dat van mijn dochter wordt verwacht dat ze dat direct allemaal kan, terwijl ik me herinner dat ik vroeger in de vijfde klas op de prinses Beatrixschool in Emmeloord, bij meneer Bakker, eindeloos, dag in dag uit, breuken optelde en staartdelingen maakte. Volgens mij heb ik wel tweehonderd staartdelingen gemaakt in de vijfde klas, waar mijn dochter er een stuk of vier heeft gemaakt!

Op de vrije school waar zij op zit, hebben ze twee keer per jaar een rekenperiode. Drie weken lang wordt dan anderhalf uur per dag intensief aan een bepaald rekenonderwerp gewerkt. Dat snijdt hout, in zo'n periode schiet ze vooruit.

Maar bij meneer Bakker was het in mijn jeugd elke dag rekenperiode; wij rekenden elke dag minstens anderhalf uur.

Of er op andere scholen meer wordt gerekend dan op de vrije school, betwijfel ik. Alle scholen bezwijken onder de last van milieuprojecten en sponsorlopen en over een paar weken komt de grote man uit Spanje weer drie weken lang alle aandacht van de juffen opeisen. We zijn nu eenmaal collectief verslaafd aan verstrooiing en vermaak.

Maar die mapjes met tafels, wie dat verzonnen heeft, moet zich diep gaan schamen.

Renée Braams is neerlandica, muziekdocent en columnist voor volkskrant.nl

 
Of er op andere scholen meer wordt gerekend dan op de vrije school, betwijfel ik. Alle scholen bezwijken onder de last van milieuprojecten en sponsorlopen en over een paar weken komt de grote man uit Spanje weer drie weken lang alle aandacht van de juffen opeisen
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden