Bij Martinus: een fiets als cadeau

Na 419 interlands, een zilveren medaille op de Spelen van Barcelona in 1992 en nog eens vier jaar als manager van het toenmalige Alcom Capelle stapte Ron Boudrie uit het volleybal. Hij heeft al zeker zes jaar geen bal meer geraakt, zegt de boomlange aanvaller van het legendarische Brother/Martinus tijdens de rondleiding door zijn bedrijf in Wormerveer.


De 52-jarige Boudrie is - samen met zijn voormalige teamgenoot Martin Teffer - meubelmaker geworden. 'Ik viel pas op mijn 40ste in een zwart gat', vertelt Boudrie. 'Toen ontdekte ik mijn ware passie. Elke dag is tastbaar wat ik maak. Avital Selinger zei laatst nog tegen me: 'Ronnie, ik kan alleen maar volleyballen. Jij kan nog meer met je handen.'


Boudrie is één van de pioniers van het illustere Bankrasmodel, de revolutie van de Lange Mannen in de jaren tachtig die met 10 duizend trainingsuren van volleybal een topsport maakten. In 2000 voorzag hij al de neergang van zijn sport. 'Sprak ik bij Capelle met een vader over zijn zoon van 17 jaar, die een salaris, een huis én een auto wilde, terwijl hij nog geen rijbewijs had. Je moest er nog aan toegeven ook, want anders liep die speler naar de concurrent.'


Alsof het bij de spelers van het eerste uur om geld ging. Boudrie, lachend: 'Ik had bij Martinus al drie keer de landstitel en de beker gewonnen, toen ik in 1985 op voorspraak van teammanager Frits Suèr een nieuwe fiets kreeg. Eerder gaf de club ons een videorecorder en een transistorradio cadeau.'


Ze waren cowboys. 'Uitgerust met goede pistolen, zonder dat we het al wisten. Maar wat een beesten waren we! Ik schaam me er soms nog voor. Arie Selinger was net onze coach, toen we voor de Europa Cup in Sofia met 3-0 van CSKA verloren. Toen werden er enkele hotelkamers verbouwd en telefoons uit het raam gesmeten.


'Arie mocht het natuurlijk niet weten. Manager Suèr deed of zijn neus bloedde. Tot de receptioniste zei: maar deze telefoon komt toch echt uit kamer 531 van één de spelers. Hebben we de volgende dag gelapt om de schade te herstellen. En in de return hebben we die nederlaag rechtgezet.'


Maar het Bankrasmodel als missie? Boudrie: 'Welnee, toen nog niet. Ik was een jongen van 24 die sjeesde voor zijn studie en wel aardig kon volleyballen. Je werd meegenomen door de rest. En wat was mooier dan in een stampvolle Bankrashal al die successen te beleven? Arie Selinger bracht zijn kennis van het internationale topvolleybal in, die door zijn zoon Avital op het veld werd vertaald.'


Toch is de 72-jarige oud-bondscoach Geert Trompetter de 'ware visionair' geweest, zegt Boudrie. 'Hij heeft ons voorgehouden dat we meer moesten gaan trainen dan de rest om Nederland naar de top te brengen. De passie van Geert inspireerde me om zelfs te trainen als ik ziek was.'


De derby's tussen AMVJ en Martinus waren legendarisch. Boudrie: 'We mochten van iedereen verliezen, behalve van AMVJ. De Bankras zat ook vol, toen we een vijfde set vanaf 10-5 voor AMVJ moesten overspelen. AMVJ-voorzitter De Haas had de bitterballen al klaar staan. Ook die rivaliteit heeft ons beter gemaakt. Het Bankrasmodel was niet alleen van de spelers, wij vormden slechts een onderdeel. Het raakt me dat het topvolleybal in Amstelveen is verdwenen. Maar het was een onvergetelijke tijd.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden